یعنی چه
این عبارت یک مصدر مرکب در زبان فارسی است که به معنای آزار دادن، لطمه زدن و موجب زیان یا آفت شدن برای کسی یا چیزی به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «گَزَند آوردَن» (gazand āvardan) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع معمولاً به عنوان نشانه برای عباراتی چون آسیب رساندن یا ضرر زدن استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به متن، از افعالی که دلالت بر صدمه فیزیکی یا معنوی دارند استفاده میشود.
به عربی
در متون عربی و مفاهیم قرآنی، واژگانی مانند «ضَرّ» و «أَذًى» دقیقترین معادلهای مفهومی آن هستند.
به فارسی
برگردان و برابرهای اصیل فارسی این واژه شامل عباراتی چون زیان رساندن، خسران رساندن، آفت رساندن و خدشه وارد کردن است.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک فارسی، واژه «گزند» به تنهایی نمادی از ناملایمات، بلاهای ناگهانی و دشمنیهای روزگار است و ترکیب آن با آوردن، نشاندهنده خشونت یا آسیبرسانی عمدی است.
جمعبندی و توضیح کامل گزند آوردن
عبارت «گزند آوردن» یکی از ترکیبهای فعلی اصیل و کهن در زبان فارسی است. واژه «گزند» ریشه در پارسی میانه (پهلوی) دارد و از گذشتههای دور به معنای آسیب، صدمه و آزار به کار میرفته است. ترکیب آن با فعل «آوردن» مفهوم ایجاد کردن یا رساندنِ این آسیب را به مخاطب یا یک شیء منتقل میکند.
این اصطلاح در شعر و نثر کلاسیک فارسی نظیر اشعار رودکی و فردوسی نمود بارزی دارد و بازتابدهنده ناملایمات روزگار یا صدمات عمدی از سوی دشمنان است. در کاربردهای معاصر، اگرچه صورتهای دیگری مثل «گزند رساندن» یا «آسیب زدن» رایجتر شدهاند، اما این ترکیب همچنان ارزش ادبی و معنایی دقیق خود را حفظ کرده است.