یعنی چه
این ترکیب از دو واژه تشکیل شده است: «زمخت» به معنی خشن، زبر و ناهموار، و «بدقواره» به معنی بدترکیب و فاقد تناسب ظاهری. در مجموع به هر شیء، فرد یا سازهای اطلاق میشود که فاقد ظرافت و زیبایی ساختاری باشد.
تلفظ
واژه زمخت با ضمه روی ز و م (زُمُخْت) و واژه بدقواره با فتحه روی ب، د ساکن و فتحه روی و (بَدْقَوارَه) تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، این ترکیب دقیقاً ۱۲ حرف دارد. معادلهای تککلمهای آن مانند ناهنجار، بدترکیب یا خشن نیز ممکن است مد نظر طراح جدول باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن از صفاتی چون clumsy (بیقواره)، unshapely (بدشکل) و rough (خشن و زبر) برای برگردان این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن مفهوم زمخت و بدقواره از ترکیباتی مانند «خشن وبشع» (زبر و زشت) یا «جلف وغير متناسق» استفاده میکنند.
به فارسی
در زبان فارسی، میتوان از کلماتی چون بدترکیب، ناهنجار، ناهموار و بدهیأت به عنوان جایگزین استفاده کرد. واژگان متضاد آن نیز لطیف، خوشقواره، موزون و شکیل هستند.
نماد چیست
این عبارت در ادبیات و فرهنگ عامه به عنوان نمادی برای فقدان صراحت، صمیمیت یا ظرافت هنری به کار میرود. همچنین برای توصیف اشیا یا سازههایی که بدون دقت و ظرافت سرهم شدهاند، استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل زمخت و بدقواره
ترکیب «زمخت و بدقواره» یکی از توصیفات کنایی و کاربردی در زبان فارسی است که برای بیان اوج بیظرافتی و ناهماهنگی در ظاهر یا ساختار یک چیز به کار میرود. واژه اول یعنی «زمخت» به جنس، بافت و پوسته خشن و زبر اشاره دارد، در حالی که «بدقواره» به هندسه، ابعاد و اندام ناموزون معطوف است. ترکیب این دو صفت، تصویری کامل از یک موجودیت فاقد هرگونه زیبایی بصری و لمسی ارائه میدهد.
در ریشهشناسی، زمخت ریشه در زبان فارسی میانه دارد و اصالت خود را حفظ کرده است، در حالی که بدقواره یک ترکیب صفت مرکب از «بد» فارسی و «قواره» (برگرفته از ریشه عربی قور به معنی برش) است. استفاده از این عبارت در مکالمات روزمره و ادبیات، معمولاً با لحنی انتقادی یا برای تصویرسازی موجودات اساطیری زشترو و بناهای ناهمگون همراه است.