یعنی چه
این اصطلاح به شرایط وجودی انسان شامل زادن، مرگ، آگاهی، رنج، تنهایی و فانی بودن اشاره دارد که هویت و زیستن بشر را در جهان توصیف میکند.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت اضافهٔ بیانی با سکون صامت ضاد و فتحهٔ حروف ب و ش در کلمهٔ بشر است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با موضوع شرایط حیات انسان یا موقعیت بشری، عبارت «وضع بشر» با ۶ حرف گزینهای دقیق است.
به انگلیسی
این اصطلاح در ادبیات مدرن غربی به ویژه پس از انتشار کتاب معروف هانا آرنت رواج گستردهای یافت.
به عربی
در ترجمه متون و آثار فلسفی معاصر به زبان عربی، از این دو تعبیر برای انتقال مفاهیم اگزیستانسیال استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی معاصر، این ترکیب وصفی-فلسفی معادل با سرنوشت، چگونگی زیست و محدودیتهای بنیادین وجودی نوع انسان در گیتی است.
در قرآن
ترکیب اصطلاحی «وضع بشر» در قرآن کریم نیامده است؛ با این حال واژههای «وضع» و «بشر» به صورت مجزا و در قالب مفاهیمی چون خلقت انسان و هبوط بارها مطرح شدهاند.
نماد چیست
این عبارت فاقد یک نماد تصویری سنتی و یگانه است، اما در هنر و فلسفه معاصر، فیگورهای انسانی در حال زحمت، تنهایی یا تفکر به عنوان نمادهای بصری آن شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل وضع بشر
عبارت «وضع بشر» یک اصطلاح فلسفی، جامعهشناختی و ادبی مدرن است که از ترکیب دو واژه عربی در زبان فارسی شکل گرفته و عمدتاً پس از ترجمه آثار متفکرانی چون هانا آرنت به ادبیات معاصر ما وارد شده است. این مفهوم به بررسی کلّیت ویژگیها، محدودیتها، تجربهها و الزامات بنیادینی میپردازد که هویت و حیات انسان را بر روی زمین تعریف میکنند.
در این دیدگاه، مسائلی چون زادن، فانی بودن، رنج، آگاهی، تنهایی و تلاش برای معنابخشی به زندگی، مؤلفههای اصلی شکلدهنده شرایط وجودی انسان هستند. این اصطلاح در لغتنامههای کهن یا متون دینی به صورت یک ترکیب مستقل پیشینهای ندارد، اما مفاهیم زیرمجموعه آن همواره در ادبیات عرفانی و فلسفه وجودی انسان مطرح بودهاند.