یعنی چه
این واژه در زبان عربی به دو ریشه منتسب است؛ یکی از ریشه «طمم» به معنای پر کردن، انباشتن، فراگیر شدن و دریا یا آب بسیار، و دیگری از ریشه «لطم» که به معنای سیلی زدن و صدمه زدن به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این کلمه با توجه به ریشه اشتقاق آن به صورت اَلطَّمّ یا اَلطِّمّ همراه با تشدید روی حرف م است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه بر اساس ریشههایش به عنوان پاسخ برای واژههایی نظیر دریا، آب فراوان یا سیلی زدن کاربرد دارد.
به انگلیسی
با توجه به دو معنای متفاوت واژه، در متون انگلیسی بسته به کاربرد از کلماتی که مفاهیم غرق کردن یا ضربه زدن را میرسانند استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود ساختار عربی همراه با الف و لام تعریف دارد و در فرهنگهای لغت عربی مانند لسانالعرب به تفصیل بررسی شده است.
به ترکی
در برگردان معنایی به زبان ترکی، برای مفاهیم حجم زیاد آب از کلماتی نظیر دریا و برای مفهوم ضربه از واژه توکات استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی واژه مستقلی به این صورت نداریم و در متون کهن به عنوان وامواژه معادل کلماتی چون غلبه کردن، پر کردن، فراوانی مطلق و یا لطمه و تپانچه به کار رفته است.
نماد چیست
در ادبیات و کاربردهای کنایی، این واژه به ویژه در عبارت «الطم و الرم» به عنوان نمادی از تمام هستی، دارایی، و مجموعِ خشک و تر یا دریا و خشکی شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل الطم
واژه «الطم» یک لفظ اصیل و مستقل در زبان فارسی نیست، بلکه عبارتی وامگرفته از زبان عربی همراه با حرف تعریف «ال» است. این کلمه بر اساس ریشهیابی لغوی به دو مفهوم متفاوت اشاره دارد؛ در ریشه اول (طمم) به معنای پر کردن، انباشتن، فراگیر شدن و کنایه از دریا یا آب بسیار است و در ریشه دوم (لطم) معنای سیلی زدن و صدمه زدن را متبادر میکند.
در ادبیات و فرهنگ عامه، آشناترین کاربرد این واژه در اصطلاح ترکیبی «الطم و الرم» متجلی میشود که به معنای همهچیز، کل دارایی و تمام هستی (از دریا تا خشکی) به کار میرود. همچنین ریشه این کلمه در قرآن کریم در واژههای همخانوادهای نظیر «الطامّة» به معنی حادثه بزرگ و فراگیر (قیامت) نمود داشته است.