بی خطا یعنی چه؟ معادل آن در حل جدول و به انگلیسی

جمع‌بندی و توضیح کامل بی خطا

واژه «بی‌خطا» یک صفت مرکب در زبان فارسی است که از پیشوند نفی «بی» و واژه عربی «خطا» (از ماده خ‌ط‌أ) ساخته شده است. این کلمه در دو قلمرو کاملاً متمایز کاربرد دارد؛ در ادبیات عمومی و مباحث فنی، به معنای صحت کامل، دقت بالا، بی‌اشتباه بودن و درستی یک عمل یا ابزار به کار می‌رود. در متون کهن، ادبیات عرفانی و مباحث اخلاقی نیز مکرراً به معنای فردی پاک، بی‌گناه، بی‌تقصیر و معصوم تکرار شده است.

اگرچه خودِ عبارت ترکیبی «بی‌خطا» به این شکل در متن قرآن نیامده است، اما ریشه عربی آن در قالب کلماتی چون «خطأً» (اشتباهی) و «خَطِیئَة» (گناه) بارها استفاده شده است. مفهوم مثبت بی‌خطا بودن در فرهنگ اسلامی معمولاً با واژه‌هایی نظیر «عصمت»، «معصوم» یا «مطهر» توصیف می‌شود که نشان‌دهنده منزه بودن اولیای الهی از لغزش و گناه است.