معنی
واژهٔ مُفِلّ در زبان فارسی به عنوان یک کلمهٔ وامگرفته از عربی به کار میرود و به فردی اشاره دارد که به فقر شدید، بیچیزی و نابودی سرمایه رسیده است.
یعنی چه
این کلمه توصیفکنندهٔ وضعیت فردی است که تمام دارایی خود را از دست داده و در وضعیت سخت اقتصادی و درویشی قرار گرفته است.
متضاد
واژههایی که نقطهٔ مقابل فقر، تهیدستی و بیچیزی هستند و به دارایی و تمکّن مالی فراوان اشاره دارند.
ریشه
این واژه اسم فاعل از باب افعال است که در اصل «مُفْلِل» بوده و پس از ادغام به صورت «مُفِلّ» (با تشدید لام) درآمده است. این ریشه به معنای شکستگی، کمی و فقر است.
تلفظ
این واژه با ضمهٔ ميم، فتحهٔ فاء و کسر و تشدید لام تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ دقیق برای طراحانی که کلمهٔ سه حرفی به معنی تهیدست یا ورشکسته را میخواهند، «مفل» است.
به انگلیسی
معادلهای زبان انگلیسی که مفاهیمی چون ورشکستگی مالی و فقر مطلق را میرسانند.
به عربی
واژههای هممعنی در زبان عربی که برای شخص نادار و تهیدست استفاده میشوند.
به فارسی
برگردانها و جایگزینهای اصیل در زبان فارسی که مفهوم فقر و نداشتن مال را به وضوح نشان میدهند.
نماد چیست
این واژه ارزش اسطورهای یا فرهنگی خاصی ندارد، اما در ادبیات و متون کهن به عنوان نمادی برای وضعیت سخت اقتصادی، تنگدستی شدید و از دست رفتن مال و منال دنیا به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مفل
واژهٔ «مُفِلّ» (با تشدید لام) یک لغت وامگرفته از زبان عربی است که در متون کهن و ادبیات فارسی به معنای تهیدست، بینوا و کسی که داراییاش به پایان رسیده، به کار رفته است. این کلمه از ریشهٔ «ف ل ل» و در اصل اسم فاعل «مُفْلِل» بوده که پس از ادغام به این صورت درآمده است. در مواردی نیز ممکن است در نگارشهای عامیانه یا غیررسمی، به عنوان شکل ناقص یا غلط نوشتاری از واژهٔ آشناترِ «مفلس» (از ریشه فلس) به کار رود.
این کلمه اگرچه در مکالمات روزمره کاربرد زیادی ندارد، اما در بازیهای فکری و جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک پاسخ کلیدی سه حرفی برای مفاهیمی همچون «فقیر»، «بیچیز» یا «ورشکسته» شناخته میشود. در معادلهای بینالمللی نیز کلماتی که بر ورشکستگی مالی و فقر مطلق دلالت دارند، بهترین برگردان برای آن محسوب میشوند.