یعنی چه
الخفش در اصل به حالتی از چشم یا بینایی اطلاق میشود که در آن دید فرد در روشنایی روز یا نور شدید دچار اختلال و کاهش میشود، اما در تاریکی بهتر میبیند. همچنین به معنای ریز بودن طبیعی چشمها نیز به کار میرود.
تلفظ
این واژه در زبان عربی با فتح خاء و فتح فاء به صورت «الخَفَش» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه الخفش به عنوان یک کلمه پنج حرفی و در پاسخ به راهنماهایی چون «روزکوری» یا «نوعی بیماری چشم در عربی» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در معادلهای پزشکی و عمومی انگلیسی، برای اصطلاح روزکوری از واژه Hemeralopia و برای توصیف کلی آن از Day blindness استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است و در معاجم لغوی برای توصیف اختلال دید در روشنایی یا تغییر حالت چشم به کار میرود.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای فارسی برای این واژه، اصطلاح پزشکی «روزکوری» و عباراتی چون «ضعف بینایی در نور» یا واژه کهن «دوش» است.
نماد چیست
الخفش در ادبیات و زبان نمادین، ملازم با مفهوم «خفاش» است و به عنوان نمادی از عدم تحمل روشنایی، ناتوانی در مواجهه با نور حقیقت یا خو گرفتن با تاریکی و جهل شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل الخفش
واژه «الخفش» یک اصطلاح اصالتاً عربی از ریشه «خفش» است که به متون پزشکی و فرهنگهای لغت فارسی راه یافته است. این واژه به طور دقیق به عارضه «روزکوری» یا حالتی اشاره دارد که در آن چشمها در برابر نور شدید یا روشنایی روز دچار ناتوانی و ضعف شدید دید میشوند، در حالی که در تاریکی یا نور کم عملکرد بهتری دارند. همچنین این ریشه به معنای تنگی و کوچکی چشم نیز در منابع ذکر شده است.
از همین ریشه، کلماتی مانند «أخفش» (به معنای کسی که دچار این حالت است و لقب چند تن از نحویان نامدار جهان عرب بوده) و واژه «خفاش» (به دلیل ویژگی شبزی بودن و ضعف دیدش در روز) مشتق شدهاند. این واژه در قرآن کریم به کار نرفته، اما در ادبیات کلاسیک نمادی از ناتوانی در برابر روشنایی و حقیقت به شمار میرود.