یعنی چه
الرغده واژهای با ریشه عربی است که به معنای زندگی وسیع، پاکیزه، گوارا و سرشار از خوشی و آسایش است که هیچ سختی و ملالی در آن نباشد.
تلفظ
تلفظ این واژه در زبان مبدأ (عربی) به صورت «الرَّغْدَة» با فتح رِ مشدد، سکون غین و فتح دال است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه به عنوان معادل زندگی مرفه، فراوانی و آسایش به کار میرود و پاسخ آن دقیقاً ۶ حرف دارد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بر مفاهیم رفاه مادی، فراوانی روزی و زندگی بیدغدغه و مرفه تمرکز دارند.
به عربی
در زبان عربی، ریشه اصلی این واژه «رغد» است که به وسعتِ عیش، تنعم و زندگی خوش و بیدغدغه دلالت دارد.
به ترکی
در زبان ترکی برای رساندن این مفهوم از واژگانی استفاده میشود که بیانگر برکت، فراوانی نعمت و آسودگی خاطر در معیشت هستند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل آسایش، تنعم، زندگی مرفه، فراخی روزی، خوشی زندگی و فراوانی نعمت است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و متون ادبی، این واژه و ریشههای قرآنی آن (مانند رغداً) نماد زندگی بهشتی، نعمات بیپایان خداوند و آرامش و صلح مطلق بدون هرگونه رنج و تنگی معیشت است.
جمعبندی و توضیح کامل الرغده
واژه «الرغده» اصطلاحی با ریشه عربی (از ریشه ثلاثی ر-غ-د) است که به زبان فارسی وارد شده است. این واژه در لغت به معنای زندگانی وسیع، پاکیزه، مرفه و گوارایی است که هیچگونه سختی، تنگدستی و ملالی در آن راه نداشته باشد. گرچه در متون لغوی کلاسیک، شکل استاندارد و اصیل آن بیشتر به صورت «رَغَد» یا «الرَّغَد» به کار میرود و الرغدة صورت مؤنث یا اسم خاص مشتق از آن است، اما در هر حالت به یک مفهوم محوری یعنی رفاه کامل اشاره دارد.
در فرهنگ اسلامی و قرآنی، ریشه این واژه اهمیت بالایی دارد؛ به طوری که واژه «رغداً» سه بار در قرآن کریم (از جمله در سورههای بقره و نحل) برای توصیف روزی فراوان و بیمشقتِ بهشت یا شهرهای امن و مرفه به کار رفته است. از همین رو، این واژه در ادبیات به عنوان مظهر آسایش مطلق و پاداش الهی شناخته میشود.
در مجموع، الرغده در مسابقات جدول و واژهشناسی به عنوان کلمهای ۶ حرفی ثبت شده است که پیامآور فراوانی، خوشبختی، سعت عیش و نعمات مادی و معنوی است و متضاد مفاهیمی چون عسرت، فقر و ضنک (تنگی معیشت) قرار میگیرد.