یعنی چه
در اصطلاح لغوی و حقوقی، مفسوخ به هر نوع عقد، پیمان یا قراردادی گفته میشود که به دلیل اعمال حق فسخ از سوی یکی از طرفین یا حکم دادگاه، اعتبار قانونی خود را از دست داده و برچیده شده باشد. همچنین در کاربردهای قدیمی به معنای عضو از جا دررفته یا شکسته نیز به کار میرفته است.
تلفظ
این واژه به صورت مَ فْ سو خْ (تلفظ مصوت فتحه روی حرف میم و سکون روی حرف ف) خوانده میشود.
در جدول
کلمه مفسوخ دقیقاً ۵ حرف دارد و در جدولهای متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای «باطل شده» یا «پیمان لغو شده» استفاده میشود.
به انگلیسی
در متون حقوقی مدرن انگلیسی، واژههای Revoked و Annulled دقیقترین معادلها برای یک پیمان یا حکم مفسوخ هستند.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و اسم مفعول از ریشه «ف-س-خ» است و در زبان عربی معاصر و فقه نیز به همین صورت به کار میرود.
به ترکی
در ترکی استانبولی مدرن از واژه Feshedilmiş برای اشاره به قراردادهای از رسمیت افتاده استفاده میکنند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی و رایج این واژه شامل لغو شده، بیاعتبار شده، برچیده و نقضشده است که در مکاتبات اداری و رسمی کاربرد دارند.
در قرآن
واژه «مفسوخ» یا ریشه سهحرفی «ف س خ» در متن قرآن وجود ندارد. گاهی در مباحث تفسیری و علوم قرآنی ممکن است به اشتباه با واژه «منسوخ» (از ریشه نسخ به معنی جایگزینی آیات) خلط شود، اما مفسوخ کاربرد قرآنی ندارد و یک اصطلاح فقهی-حقوقی است.
جمعبندی و توضیح کامل مفسوخ
واژه «مفسوخ» یک اصطلاح حقوقی، فقهی و لغوی با ریشه عربی (از ماده فسخ) است که به عنوان اسم مفعول وارد زبان فارسی شده است. این کلمه در درجه اول به قراردادها، پیمانها، عقود یا احکامی اشاره دارد که به دلایل قانونی، استفاده از حق فسخ توسط یکی از طرفین یا با حکم مراجع قضایی، اعتبار و نفوذ خود را به طور کامل از دست دادهاند و به بیانی دیگر باطل و ملغی شدهاند.
اگرچه این کلمه در متون کهن لغوی به معنای فیزیکیِ «شکسته شدن، گسیختن یا از جا درآمدن مفصل و عضو بدن» نیز آمده است، اما کاربرد امروزی آن کاملاً تخصصی و در دایره واژگان حقوقی و اداری است. این کلمه از ۵ حرف تشکیل شده و در حل جدولهای متقاطع نیز کاربرد زیادی دارد.
در حوزه علوم اسلامی و قرآنی، باید توجه داشت که مفسوخ هیچگونه کاربرد مستقیمی در متن قرآن ندارد و نباید آن را با اصطلاح «منسوخ» که مربوط به آیات نسخشده است اشتباه گرفت. مفسوخ نمادی از گسست روابط اعتباری، فروپاشی یک تعهد قانونی و از بین رفتن رسمی یک ساختار توافقی است.