یعنی چه
خفیفالجثه به کسی یا موجودی گفته میشود که هیکل، اندام یا قالب ساختاری کوچک، ظریف و کموزنی دارد. این اصطلاح از دو بخش عربی «خفیف» (سبک/کموزن) و «جثه» (پیکر/اندام) ترکیب شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب مضاف عربی به صورت «خَفیفُ الجِثّه» (Xafīfo-l-josseh) است.
در جدول
پاسخ دقیق در جدول برای این مفهوم خود کلمه «خفیف الجثه» (۹ حرفی) یا واژههایی نظیر «ریزنقش» و «لاغراندام» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن میتوان از واژههای توصیفی مربوط به فیزیک بدنی کوچک استفاده کرد.
به عربی
این اصطلاح ریشه عربی دارد و در زبان مبدأ نیز به همین صورت یا ترکیبات مشابه برای توصیف فیزیک ضعیف و کموزن به کار میرود.
به فارسی
برگردانها و معادلهای اصیل و رایج فارسی برای این واژه شامل «ریزنقش»، «لاغراندام»، «سبکهیکل»، «کمجثه» و «باریکاندام» است.
در قرآن
ترکیب «خفیفالجثه» در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ اگرچه واژه «خفیف» به صورت جمع (خِفافاً) در آیاتی نظیر آیه ۴۱ سوره توبه به معنی سبکبار و آماده حرکت آمده است.
نماد چیست
این واژه بار نمادین فرهنگی یا اسطورهای خاصی ندارد و صرفاً یک صفت توصیفی فیزیکی است. با این حال در ادبیات گاهی نمادی از آدمهای کمزور اما سریع، چابک و باظرافت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل خفیف الجثه
واژه «خفیفالجثه» یک صفت مرکب مضاف با ریشه عربی است که به طور گسترده در زبان فارسی برای توصیف ویژگیهای ظاهری و فیزیکی افراد یا جانوران استفاده میشود. این کلمه به معنای داشتن بدنی کوچک، سبکوزن و کمحجم است که در زبان فارسی امروز با کلماتی مانند ریزنقش، لاغراندام و سبکهیکل مترادف است.
این اصطلاح در مقابل واژگانی چون عظیمالجثه، تنومند و درشتهیکل قرار میگیرد. بررسی ریشهشناختی آن نشان میدهد که از ترکیب دو مفهوم «خفیف» (کموزن) و «جثه» (پیکر) ساخته شده و اگرچه اجزای آن به تنهایی کارکردهای گوناگونی دارند، اما ترکیب حاضر در متون مذهبی مانند قرآن سابقه مستقیم ندارد و کاربرد آن بیشتر ادبی، عامیانه و توصیفی است.