یعنی چه
این واژه در لغتنامه دهخدا به معنای آغاز روییدن مو بر صورت پسران جوان (نوجوانان) است که به طور مجاز کنایه از ورود به سن بلوغ، گذار از دوران کودکی و رسیدن به مرحله مردانگی دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت مصوتِ کوتاه روی حرف راء (رِیش) و سکون روی حروف راء و دال در کلمه دوم (آورْدَگی) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، پاسخ این معادل با توجه به تعداد حروف، خودِ عبارت «ریش آوردگی» (۹ حرف) یا واژگانی چون «التحاء» و «بلوغ» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این حالت و فرآیند بیولوژیکی از اصطلاحات رشد ریش یا مفاهیم مرتبط با دوران بلوغ استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، مصدر «التحاء» دقیقترین معادل برای حالت ریش درآوردن یک نوجوان یا فرد فاقد ریش (امرد) است.
در قرآن
خود ترکیب «ریش آوردگی» در قرآن کریم وجود ندارد؛ با این حال، واژه «لِحیَة» به معنی ریش یکبار در آیه ۹۴ سوره طه از زبان حضرت هارون (ع) خطاب به حضرت موسی (ع) آمده است: «قَالَ يَا ابْنَ أُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي...».
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک و فرهنگ عامه ایرانی، ریش آوردگی نمادی از پایان دوران کودکی، ورود به دنیای بزرگسالان، به سن تکلیف رسیدن و مجازاً کسب وقار، تجربه و حکمت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ریش آوردگی
واژه «ریش آوردگی» یک حاصلمصدر مرکب اصیل در زبان فارسی است که در متون کهن و فرهنگهای معتبری مانند لغتنامه دهخدا به ثبت رسیده است. این اصطلاح به طور دقیق به مرحلهای از زندگی پسران اشاره دارد که مو بر صورتشان میروید و از نظر فیزیولوژیکی و اجتماعی گامی رو به جلو برمیدارند.
در کاربرد کنایی و مجازی، این عبارت مترادف با رسیدن به سن بلوغ و مردانگی است. در اشعار کلاسیک فارسی نیز به این تغییر ظاهری و تحول سنی در نوجوانان اشاره شده و آن را به عنوان مرز میان دوران کودکی و پذیرش مسئولیتهای فردی و اجتماعی توصیف کردهاند.