یعنی چه
نوزایش در لغت به معنی زایش و تولد جدید است. این واژه در مفاهیم فرهنگی و تاریخی به احیا و تجدید حیات علمی و هنری اشاره دارد و در علوم زیستی، به معنای ترمیم و بازسازی بافتها یا اندامهای آسیبدیده در موجودات زنده به کار میرود.
تلفظ
این واژه از دو بخش «نَو» (به معنی جدید و تازه) و «زایِش» (اسم مصدر از فعل زادن) تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با موضوع تولد دوباره، رنسانس یا تجدید حیات، واژههای نوزایش یا نوزایی با ۶ حرف قرار میگیرند.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، واژه Renaissance برای تحولات تاریخی و واژه Regeneration برای احیای ساختارهای طبیعی استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی شامل نوزایی، باززایش، تجدید حیات و احیاء است که همگی مفهوم شروع مجدد و زنده شدن را میرسانند.
در قرآن
کلمه نوزایش یک واژه ساختگی و معاصر فارسی است و در متن قرآن نیست. با این حال، مفاهیم قرآنی نظیر «بعث» (برانگیختگی و رستاخیز) و «احیاء الموتی» (زنده کردن مردگان و زمین مرده) کاملاً با معنای مفهومی آن همخوانی دارند.
نماد چیست
در ادبیات و نمادشناسی، پرنده اساطیری «ققنوس» که از خاکستر خود برمیخیزد، مظهر کامل نوزایش است. همچنین در طبیعت، فصل «بهار» بزرگترین نماد عینی آغاز دوباره و تجدید حیات به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نوزایش
واژه نوزایش یک ترکیب ساختیافته و فصیح در زبان فارسی معاصر است که از ترکیب صفت «نو» و اسم مصدر «زایش» پدید آمده است. این کلمه به طور دقیق بر مفاهیمی دلالت دارد که با شروع مجدد، تکامل دوباره و از بین رفتن سستی و رکود پیوند خوردهاند.
این واژه کاربردی دوجانبه دارد؛ در قلمرو تاریخ و جامعهشناسی معادل مستقیمی برای رنسانس فرهنگی است و در دنیای علم و زیستشناسی، پدیده شگفتانگیز بازسازی سلولی و اندامهای از دست رفته را توصیف میکند. نوزایش همواره با امید، پویایی و حرکت رو به جلو همراه است.