یعنی چه
حالت، صفت و عملِ دوست؛ رابطهٔ دوطرفه بین انسانها که بر پایهٔ یکدلی، پیوند قلبی، یاری و خیرخواهی شکل میگیرد. این واژه در زبان فارسی میانه به صورت dōstīh بوده و با ریشهٔ تاریخی پیوستن و متصل شدن دلها مرتبط است.
مترادف
واژههای هممعنی که نشاندهنده ابعاد مختلف این پیوند عاطفی و اجتماعی هستند.
متضاد
واژههایی که مفهوم مقابل و ضد این رابطه عاطفی را نشان میدهند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً با تعداد ۵ حرف به عنوان پاسخِ نشانههایی چون رفاقت یا مهرورزی قرار میگیرد.
به انگلیسی
واژه رایج و استاندارد در زبان انگلیسی برای انتقال این مفهوم.
به عربی
معادلهای دقیق در زبان عربی که در قرآن کریم نیز به مفاهیم عمیق آنها اشاره شده است.
جمعبندی و توضیح کامل دوستی
واژهٔ اصیل «دوستی» نشاندهنده یکی از زیباترین و پایدارترین پیوندهای انسانی است که بر پایهٔ اعتماد متقابل، یکدلی و خیرخواهی شکل میگیرد. ریشهٔ تاریخی این کلمه در زبانهای ایرانی باستان به مفهوم «پیوستن و متصل شدن» اشاره دارد، گویی جان و دلِ دو انسان به یکدیگر پیوند خورده است.
این مفهوم عمیق در ادبیات فارسی و عرفان نمادی از وصل و محبت الهی است و در متون قرآنی با واژههای ارزشمندی چون مودت، ولایت و اخوت یاد شده که نشاندهنده جایگاه رفیع اخلاقی و اجتماعی آن در میان جوامع بشری است.