معنی
عزیمت در زبان فارسی به معنای حرکت به سوی مقصد، سفر کردن و کوچ کردن است. این واژه در اصل به معنای قصد جزم، نیت و اراده محکم نیز به کار میرود.
یعنی چه
عبارت عزیمت یعنی کمر همت بستن برای رفتن به یک مکان دیگر یا شروع یک مسیر و حرکت جدید با ارادهای استوار و مصمم.
مترادف
واژههای هممعنی و مترادف شامل حرکت، کوچ، رحلت، تصمیم، نیت و اراده است.
تلفظ
این واژه به صورت عَزیمت (تلفظ حرکات: فتحه روی عین، کسره روی زای، فتحه روی میم) خوانده میشود.
در جدول
در مسابقات و جدول کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً خود «عزیمت فارسی» با ۱۰ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای معنای سفر و حرکت از واژه Departure و برای معنای اراده از Determination استفاده میشود.
به عربی
این واژه وامواژهای از زبان عربی است و در آن زبان به معنای کوچ، اراده محکم و رفتن به کار میرود.
به فارسی
معادلهای اصیل و سره فارسی برای این واژه شامل رهسپاری، کوچ، رفتن، راهی شدن و آهنگِ سفر است.
جمعبندی و توضیح کامل عزیمت فارسی
واژه عزیمت ریشه در زبان عربی دارد اما به طور گسترده در زبان و ادبیات فارسی به کار میرود. این کلمه در ریشه لغوی خود مفهوم اراده استوار و قصد جزم را دارد، اما در کاربرد رایج فارسی امروزی، بیشتر به معنای حرکت، آغاز سفر و راهی شدن به سوی مقصدی خاص استفاده میشود.
در ادبیات عرفانی و متون کهن، عزیمت گاهی به معنای افسون، دعا یا حرکت از ظاهر به باطن نیز آمده است. همچنین ترکیبهای پرکاربردی مانند «نقطه عزیمت» در مباحث فکری، فلسفی و اجتماعی به معنای مبدأ و نقطه آغازین یک جریان، تفکر یا برنامهریزی به کار میرود.