معنی
«یَظْهَرُ» فعل مضارع از ریشه «ظهَرَ» است که به معنای پدیدار شدن، روشن شدن حقیقت و نمایان شدن امر پنهان به کار میرود. همچنین در ساختارهای دیگر (مانند باب افعال: يُظهِرُ) به معنی آشکار کردن، نشان دادن و علنی ساختن پیروزی و غلبه است.
یعنی چه
این کلمه زمانی به کار میرود که موضوع، شخص یا حقیقتی که پیش از این پنهان یا ناپیدا بوده، عیان و مشخص شود. در بافت متون دینی و قرآنی، این واژه علاوه بر معنای تجلی و بروز، مفهوم برتری و پیروز گرداندن حق بر باطل را نیز در خود دارد.
مترادف
واژههای هممعنی این کلمه بر مفاهیمی چون هویدا شدن، روشن شدن و جلوهگر شدن دلالت دارند.
متضاد
کلمات مقابل این واژه همگی بر پوشیدگی، غیبت و پنهان شدن از دیدگان دلالت میکنند.
ریشه
ریشه اصلی این واژه «ظ ه ر» است که معنای پایه آن به پشت، نیرومندی، بروز و غلبه اشاره دارد. کلماتی مانند ظاهر، ظهور، مظهر و مظاهره نیز از همین ریشه مشتق شدهاند.
جمله سازی
به عربی
از آنجا که خود کلمه اصالتاً عربی است، در زبان مبدأ به عنوان فعل مضارع مفرد مذکر غایب به کار میرود.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای فارسی برای این واژه، افعال مضارع «آشکار میشود»، «جلوهگر میشود» و «پدید میآید» هستند که بسته به لحن متن انتخاب میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل یظهر
واژه «یظهر» یک فعل مضارع عربی از ریشه «ظ ه ر» است که به زبان فارسی و ادبیات مکتوب ما وارد شده است. معنای محوری این کلمه پیرامون آشکار شدن، پدیدار گشتن و از پشت پرده غیبت بیرون آمدن میچرخد. این واژه در ادبیات عرفانی و دینی، ملازم با مفاهیمی چون تجلی نور، روشن شدن حقیقت و برافتادن پردههای ابهام است.
علاوه بر معنای بروز و ظهور، این واژه در بافتار آیات قرآن کریم (به ویژه در قالب باب افعال) معنای غلبه، پیروزی و برتری یافتن دین یا حق بر باطل را نیز افاده میکند. بنابراین، یظهر کلمهای با بار معنایی عمیق است که هم جنبه دیداری (نمایان شدن) و هم جنبه معنایی (پیروز شدن و آشکار گشتن حق) را در خود جای داده است.