یعنی چه
واژه استنجاد در لغت به معنای طلب کمک، استمداد و یاریجویی از دیگران در حالت اضطرار است. همچنین در منابع لغوی به معنای شجاع شدن پس از ترس و توانا شدن پس از سستی نیز به آن اشاره شده است.
تلفظ
این واژه به صورت فتح الف اول و کسر تاء و سکون نون تلفظ میشود: اِستِنجاد (es-ten-jād).
در جدول
پاسخ متداول برای طراحان جدول در خصوص رمز «یاری خواستن یا فریادرسطلبی»، واژه ۷ حرفی استنجاد است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم استنجاد از عباراتی نظیر call for assistance یا seek aid نیز استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این واژه به عنوان مصدر باب استفعال برای طلب غوث، یاری و نصرت در جنگ یا شداید به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان فارسی این واژه شامل یاریخواهی، کمکخواهی و دستگیریطلبی است که جایگزینهای مناسبی برای این کلمه عربیالاصل هستند.
در قرآن
خود مصدر استنجاد یا مشتقات مستقیم باب استفعال از ریشه (نجد) در متن قرآن کریم گزارش نشده است؛ اما مفاهیم همسو با آن با واژگانی چون استعانت و استنصار بیان شدهاند.
جمعبندی و توضیح کامل استنجاد
واژه استنجاد یک مصدر عربی از ریشه سه حرفی «نـجـد» و از باب استفعال است که در زبان فارسی به معنای کمکخواهی و طلب یاری در شرایط بحرانی به کار میرود. این کلمه مترادفهای نزدیکی مانند استغاثه، استمداد و استعانت دارد و در مفهوم نمادین خود، تداعیگر فریاد اضطراری برای نجات در مواجهه با خطر یا سختی است.
از نظر ساختاری، این واژه متضاد کلماتی چون خذلان (واگذاشتن و یاری نکردن) و استغنا (بینیازی) است. همخانوادههای آن شامل کلماتی چون نجد، نجده، منجد و انجاد هستند که همگی بار معنایی شجاعت، سختی و فریادرسی را در خود دارند.
در فرهنگهای لغت معتبر فارسی از جمله دهخدا و معین، علاوه بر معنای اصلی یاریجویی، به جنبههای روانی آن یعنی به دست آوردن توانایی و شجاعت پس از ضعف و ترس نیز اشاره شده است که ابعاد عمیقتری از این مفهوم لغوی را نشان میدهد.