معنی
واژه «یشکرون» فعل مضارع، سوم شخص جمع (جمع غایب) از ریشه ثلاثی مجرد «ش-ک-ر» است و به معنای این است که آن گروه از مردان یا افراد، شکر و سپاس به جا میآورند.
یعنی چه
این کلمه یعنی آنها در برابر کار نیک یا نعمتی که به آنها ارزانی شده است، به ستایش و قدردانی زبان میگشایند و حقیقت نعمت را آشکار میسازند.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه با فتحه روی حرف یاء، سکون روی شین، ضمه روی کاف و واو مدی است که در زبان عربی به صورت یَشْكُرُونَ ادا میشود.
در جدول
این کلمه در جدولهای متقاطع و شرح در متن معمولاً به عنوان یک فعل قرآنی ۶ حرفی مطرح میشود که معادل شکرگزاری جمع است.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است و در صیغه جمع مذکر غایب برای بیان استمرار شکرگزاری و سپاس در زمان حال یا آینده به کار میرود.
به ترکی
در زبان ترکی برای رساندن این مفهوم از ترکیب واژه عربی شکر با فعل کمکی استفاده میشود که به معنای شکرگزار بودن آنهاست.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه قرآنی به زبان فارسی برابر است با «آنها سپاسگزاری میکنند» یا «سپاس مینهند» که نشاندهنده فعل گروهی است.
نماد چیست
این کلمه نماد مادی خاصی ندارد، اما در فرهنگ اسلامی و ادبیات دینی، نمادی از روحیه حقشناسی، خضوع در برابر پروردگار و نشانه ایمان حقیقی بندگان به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل یشکرون
واژه «یشکرون» یک ساختار فعلی اصیل عربی و قرآنی است که به طور مستقیم در زبان فارسی معادلسازی شده و بیشتر در بافت متون مذهبی و تفسیر آیات کاربرد دارد. این کلمه از ریشه «ش-ک-ر» بر وزن «یَفْعُلُونَ» ساخته شده و به معنای «آنها شکر میکنند» یا «سپاس میگویند» است. ضد این واژه در قرآن کریم، کلمه «یکفرون» (ناسپاسی میکنند) است.
این فعل مضارع بارها در پایان آیات قرآن کریم، به ویژه پس از یادآوری و برشمردن نعمتهای بیکران خداوند، به کار رفته است. ترکیبهایی مانند «قَلِيلًا مَا تَشْكُرُونَ» یا «وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ» نشان میدهند که شکرگزاری تام و مداوم، ویژگی گروه خاصی از بندگان مومن است و این کلمه بر تداوم این عمل نیکو دلالت دارد.