یعنی چه
واژهٔ پرارزش یک صفت مرکب در زبان فارسی است که به هر چیز یا هر مفهوم دارای بها و اهمیت بالا اطلاق میشود؛ مانند گوهر پرارزش، زمان پرارزش یا دوست پرارزش.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «پُرْاَرْزِش» است که در روانخوانی و اتصال پیشوند به واژهٔ اصلی، به صورت «پُرارزش» شنیده میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «دارای ارزش زیاد» یا «گرانبها»، کلمهٔ ۶ حرفی «پرارزش» یا معادلهای آن مانند «گرانبها» به کار میرود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم پرارزش در زبان انگلیسی، بسته به میزان و نوع اهمیت شیء یا مفهوم، از این واژگان استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، واژهٔ Değerli رایجترین معادل برای توصیف مفاهیم و اشیای پرارزش است.
به فارسی
واژههای سره و اصیل فارسی یا کلمات جاافتاده در این زبان که هممعنی پرارزش هستند، بر اهمیت، نایابی و بهای بالای یک چیز دلالت دارند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات، کلمهٔ پرارزش با نمادهایی چون درّ و گوهر، الماس و طلا همزاد است. همچنین در نگاه معنوی، نمادی از پدیدههای تکرارنشدنی مانند عمر، زمان و دانش به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل پرارزش
واژهٔ «پرارزش» صفت مرکبی ساختیافته و ریشهدار در زبان فارسی است که از ترکیب پیشوندِ فراوانیِ «پُر» و اسم «ارزش» (با ریشه پهلوی ارز) پدید آمده است. این کلمه برای توصیف هر پدیده مادی یا معنوی که از اهمیت، بها و جایگاه والایی برخوردار است، به کار میرود و در ادبیات روزمره و رسمی کاربرد گستردهای دارد.
در فرهنگهای واژگان، مترادفهای متعددی همچون گرانبها، ثمین، نفیس و ارزشمند برای آن ذکر شده و در برگردانهای بینالمللی نیز معادل کلماتی چون Valuable و Değerli قرار میگیرد. این واژه در بازیهای فکری و جدول نیز به عنوان یک کلمهٔ دقیقاً ۶ حرفی شناخته میشود.