یعنی چه
واژه زاییدن به معنی فارغ شدن، به دنیا آوردن فرزند برای انسان یا حیوان، و در مفهوم مجازی به معنای ایجاد کردن، به وجود آوردن یا جوشیدن آب از چشمه به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این واژه در زبان فارسی به صورت زاییدن (zāyidan) است که صیغه مصدری دارد.
در جدول
کلمه زاییدن در جدولهای متقاطع یک پاسخ شش حرفی است. از مترادفهای آن مثل زادن (۴ حرفی) نیز استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان مفهوم به دنیا آوردن یا تولید مثل از افعال give birth، bear، deliver یا reproduce استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از ریشههای ولد (مانند یلد در قرآن) و وضع الحمل برای این معنا استفاده میکنند.
به ترکی
معادل این واژه در زبان ترکی استانبولی فعل doğurmak است.
نماد چیست
در فرهنگ، اسطورهشناسی و ادبیات فارسی، زاییدن نماد باروری، آغاز زندگی، خلقت و تداوم حیات است و زمین به عنوان مادر پرورنده نماد اصلی آن به شمار میرود. همچنین در معنای استعاری به خلق ایده یا اثر هنری نیز اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل زاییدن
واژه «زاییدن» یکی از افعال اصیل و ریشهدار زبان فارسی است که ریشه در زبانهای ایرانی باستان و هندواروپایی دارد. این کلمه در زبان پهلوی (فارسی میانه) نیز به صورتهای مشابه به کار میرفته و از ریشه اوستایی «-zan» به معنای تولید کردن و زادن گرفته شده است. این واژه در وهله اول به معنای فیزیکیِ وضع حمل و به دنیا آوردن نوزاد در انسان و حیوان اشاره دارد.
در ادبیات و فرهنگ ایرانی، زاییدن فراتر از یک واژه بیولوژیکی، دارای ابعاد نمادین گستردهای است. این مفهوم مظهر آفرینش، رویش، نوآوری و تداوم چرخه زندگی است. شاعران و نویسندگان پارسیگوی بارها از این واژه یا مشتقات آن به صورت استعاری برای نشان دادن خلق یک ایده، زایش شعر، یا پدید آمدن یک اثر هنری ماندگار استفاده کردهاند.
اگرچه خود واژه فارسی «زاییدن» در متن قرآن کریم نیامده است، اما مفاهیم معادل و همارز عربی آن مانند ریشه «ولد» (به ویژه در آیه مشهور لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ در سوره اخلاص) و «وضعت» بارها برای توصیف خلقت و تولد به کار رفتهاند که اهمیت این مفهوم حیاتی را در فرهنگ اسلامی-ایرانی دوچندان میکند.