یعنی چه
واژه «ظهاره» در لغت به معنای قسمت آشکار، رویه و بخش بیرونی هر چیزی است. این کلمه بیشتر در صنعت نساجی و پوشاک کهن به کار میرفته و به پارچهای اشاره دارد که در ظاهر لباس یا لحاف دیده میشود و دقیقاً نقطه مقابل «بطانه» یا همان آستر داخلی است.
تلفظ
این واژه به صورت «ظِهاره» با کسره حرف اول تلفظ میشود. در زبان عربی نیز به صورت «ظِهارَة» خوانده میشود و نباید آن را با واژههایی مثل طهارت یا ظِهار (اصطلاح فقهی) اشتباه گرفت.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه «ظهاره» به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای طراحان سوال با راهنمای «رویه لباس» یا «بخش بیرونی جامه در مقابل آستر» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به کاربرد تخصصی در پوشاک یا کاربرد عمومی از واژههای مربوط به لایه خارجی استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه اصیل عربی دارد و در لغتنامههای عربی دقیقاً در مقابل بطانه به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی سره و رایج این واژه شامل «رویه»، «روکار» و واژه کهن «ابره» است که همگی به بخش دیدنی و بیرونی یک ساختار یا جامه دلالت دارند.
در قرآن
خود کلمه «ظهاره» در متن قرآن نیست، اما ریشه آن یعنی «ظ هـ ر» فراوان است. همچنین در آیه ۵۴ سوره الرحمن به واژه «بطائنها» (آسترهای آن) اشاره شده که مفسران برای توصیف زیبایی رویه فرشتگان الهی، به مفهوم ظهاره استناد کردهاند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و نمادین، ظهاره به عنوان نمادی از جهان مادی، ظاهر دنیا و آن چیزی است که برای چشم سر قابل رویت است، در حالی که باطن و غیب هستی به بطانه تشبیه میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ظهاره
واژه «ظهاره» یک واژه کهن، فصیح و تخصصی با ریشه عربی است که وارد زبان فارسی شده است. این کلمه در اصل به معنای رویه، پوسته بیرونی و بخش قابل مشاهده لباس، لحاف یا هر شیء دیگر است که در نقطه مقابل کلمه «بطانه» (به معنی آستر یا لایه داخلی) قرار میگیرد. اگرچه این واژه امروز در محاورات روزمره فارسی کاربرد چندانی ندارد، اما در متون ادبی، فقهی و همچنین به عنوان یک لغت کلیدی در حل جدولهای متقاطع جایگاه ویژهای دارد.
از نظر معنایی و نمادین، ظهاره فراتر از صنعت نساجی، در ادبیات عرفانی نیز به کار رفته و نمادی از ظاهر دنیا، عالم شهادت و جلوههای بیرونی هستی است. شناخت این کلمه به درک بهتر تعابیر متون کهن و تمایز آن با واژههای همآوا مانند طهارت یا ظهار کمک میکند.