یعنی چه
واژه گوشبر در ادبیات عامیانه و متون قدیمی به عنوان کنایه از فردی حیلهگر و فریبکار به کار میرود که با دسیسه و جلب اعتماد دروغین، اموال دیگران را تصاحب میکند.
تلفظ
این واژه از دو بخش «گوش» و «بُر» (بن مضارع از مصدر بریدن) تشکیل شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع با مفهوم کلاهبردار یا فریبکار قدیمی، واژه ۵ حرفی «گوشبر» کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در زبان انگلیسی از کلماتی که به مفهوم فریبکاری مالی و کلاهبرداری اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی کلماتی که بر وزن اسم فاعل برای نشان دادن فریبکاری شدید ساخته شدهاند، معادل این واژه قرار میگیرند.
به فارسی
مترادفهای اصیل و رایج این کلمه در زبان فارسی شامل واژگانی چون متقلب، شارلاتان، حیلهگر و درستناکار هستند که همگی بر دزدی از راه مکر دلالت دارند.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ عامه و ادبیات کنایی ایران، نمادی از افرادی است که بدون استفاده از زور و تنها با تکیه بر سادهلوحی قربانی، مال او را سرقت میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل گوشبر
واژه «گوشبر» یک صفت مرکب کنایی و عامیانه در زبان فارسی است که از ترکیب دو واژه «گوش» و «بُر» ساخته شده است. در ریشهشناسی این کنایه آمده است که در روزگاران گذشته، بریدن گوش نوعی تنبیه یا نشانهگذاری برای افراد بزهکار و مجرمان بوده است؛ به مرور زمان، دستبرد زدن رندانه به مال دیگران و فریب دادن آنها در اصطلاح عامیانه به «گوش بریدن» تشبیه شد.
امروز این کلمه در محاورات روزمره تا حدودی منسوخ شده و جای خود را به واژههایی نظیر کلاهبردار یا کلاش داده است، اما همچنان در متون ادبی قدیمی و طراحی جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک واژه ۵ حرفی اصیل با مفهوم شیادی و دغلکاری کاربرد دارد.