یعنی چه
واژه متاعا به معنی مایه بهرهمندی، اسباب و اثاثیه، کالا و هر چیزی است که انسان برای مدت کوتاهی از آن سود میبرد. در متون دینی و ادبی، این کلمه بیشتر اشاره به مواهب مادی و زودگذر دنیوی دارد که پایدار نیستند.
تلفظ
این واژه به صورت مَتاعاً (Mata'an) تلفظ میشود که در انتهای آن تنوین نصب به صورت صدای «اَن» شنیده میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه ۵ حرفی «متاعا» است. از پاسخهای مشابه و کوتاهتر میتوان به «متاع» یا «کالا» اشاره کرد.
به عربی
این کلمه اصالتاً عربی است. در زبان عربی برای اشاره به این مفهوم از خود واژه متاع یا واژگان هممعنی مانند سلعه و بضاعه استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای دقیق فارسی این واژه شامل کالا، بهره، مایه تمتع، مال، اسباب، اثاثیه و توشه زندگی هستند.
در قرآن
واژه متاع و مشتقات آن ۷۰ بار در قرآن کریم تکرار شده است. واژه «مَتَاعاً» به طور خاص در آیاتی مانند آیه ۳۲ سوره عبس («مَّتَاعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ») به معنی وسیله بهرهگیری برای شما و چهارپایانتان، و همچنین در قوانین مربوط به حقوق زنان مطلقه آمده است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات عرفانی، کلمه متاعا به عنوان نمادی از ماهیت فانی، فریبنده و گذرای دنیا (متاع الغرور) در مقایسه با بقا و جاودانگی آخرت به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل متاعا
واژه «متاعا» یک وامواژه اصالتاً عربی و قرآنی در زبان فارسی است که از ریشه ثلاثی «متع» گرفته شده و به مفهوم هر نوع کالا، اسباب، اثاثیه و نعمتی است که انسان برای مدت زمانی محدود از آن بهرهمند میشود. تنوین نصب در انتهای آن جایگاه قیدی یا مفعولی به واژه میدهد و معنای «به عنوان کالا و مایه بهرهمندی» را میسازد.
این کلمه در فرهنگ اسلامی و آیات متعدد قرآن کریم، بیش از هر چیز یادآور مواهب مادی و زودگذر زندگی دنیاست. خداوند در قرآن این مواهب را وسیلهای برای گذران زندگی انسانها و جانداران معرفی میکند و در عین حال در متون عرفانی و اخلاقی، این واژه به عنوان نمادی از بیثباتی و ناپایداری لذتهای دنیوی در برابر سعادت ابدی به شمار میرود.