یعنی چه
مستوحش در لغت به معنای کسی یا جایی است که دچار ترس، تنهایی و بیگانگی شده باشد. این واژه برای انسان به معنی فردی است که آرامش خود را از دست داده، دلتنگ یا مرعوب شده است؛ و برای مکان به معنای بایر، متروکه و دورافتاده به کار میرود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه مستوحش با ۶ حرف به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون وحشتزده، بیمناک، مرعوب یا مکان بایر و خالی از سکنه کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، در زبان انگلیسی برای توصیف حالت روحی شخص از کلماتی چون Terrified یا Lonely و برای توصیف جغرافیا و مکان از Desolate استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و از باب استفعال است. در خود زبان عربی علاوه بر مستوحش، از خائف و مذعور برای رساندن معنای ترس شدید استفاده میشود.
به فارسی
مترادفها و برابرهای این واژه در زبان فارسی شامل کلماتی چون وحشتزده، بیمناک، مرعوب، دلهرهدار، دلتنگ، آزرده، هراسان و بیکس است. در مقابل، واژههایی مانند مأنوس، مستأنس، آرام و مطمئن متضاد آن هستند.
در قرآن
خود کلمه «مستوحش» به صورت مستقیم در متن قرآن کریم به کار نرفته است. با این حال، ریشه سهحرفی آن (وحش) در قالب واژه «الوُحُوش» به معنی حیوانات وحشی بیابانی، یکبار در آیه ۵ سوره تکویر («وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ») آمده است.
نماد چیست
در ادبیات و عرفان، مستوحش نمادِ دلِ تنها، غربت شدید، انزوا و ترس ناشی از رهاشدگی در تاریکی یا یک محیط ناآشنا و بیانس است. این واژه قطع ارتباط با مأنوسات و فرو رفتن در حالت حیرت و دلهره را بازگو میکند.
جمعبندی و توضیح کامل مستوحش
واژه مستوحش ریشهای عربی دارد و از باب استفعال (مشتق از وحش) وارد زبان فارسی شده است. این کلمه در دو قلمرو معنایی کاربرد دارد؛ در روانشناسی و توصیف احوال انسانی، به فردی اطلاق میشود که دچار ترس، وحشت، غربت، تنهایی و دلهره شده و آرامش خود را به کلی از دست داده است. در جغرافیا و ادبیات نیز به مکانهای متروکه، بایر و خالی از سکنهای گفته میشود که انسانها آن را ترک کردهاند و حیوانات وحشی در آن مسکن گزیدهاند.
در زبان فارسی، این واژه بیشتر بار ادبی، احساسی و اشعاری دارد و در گفتار روزمره کمتر شنیده میشود. لغتنامههای معتبری چون دهخدا و عمید، متضاد این حالت را «مستأنس» یا همان خوگرفته و آرام معرفی میکنند که نشاندهنده بازگشت به انس و الفت است. در جدولهای کلمات متقاطع نیز این واژه یک پاسخ کلیدی شش حرفی برای توصیف هراس و تنهایی به شمار میرود.