یعنی چه
بردبار در زبان فارسی به کسی گفته میشود که دارای روحیه تابآوری بالا است، در برابر ناملایمات زندگی و فشارهای روانی صبوری به خرج میدهد و هنگام خشم، خود را کنترل کرده و دست به رفتارهای شتابزده نمیزند.
متضاد
واژههایی که نقطه مقابل مفهوم تحمل، آرامش و صبوری قرار دارند.
تلفظ
این واژه به صورت صفت مرکب تلفظ میشود که از دو بخش «بُرد» (بن ماضی از بردن) و «بار» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای ۶ حرفی مانند «شکیبا» یا «خویشتندار» کاربرد دارد.
به انگلیسی
رایجترین معادل انگلیسی برای انتقال این مفهوم واژه Patient است که هم جنبه صبوری زمان و هم تحمل اخلاقی را پوشش میدهد.
به عربی
در زبان عربی واژه «حلیم» دقیقترین معادل برای بردباری اخلاقی و کنترل نفس در حالت عصبانیت است.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، «کوه» به دلیل تکان نخوردن در برابر طوفانها بزرگترین نماد بردباری و استواری است. همچنین در میان جانوران، شتر به خاطر طاقت آوردن در شرایط سخت بیابان، نماد سنتی این ویژگی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بردبار
واژه «بردبار» یکی از صفات اصیل و زیبای زبان فارسی است که از ترکیب دو جزء «بُرد» (به معنی تحمل کردن و تاب آوردن) و «بار» (به معنی سنگینی و مشقت) ساخته شده است. این کلمه در حقیقت به کسی اشاره دارد که بارِ سختیها، فشارها و رفتارهای ناخوشایند دیگران را با متانت و بدون از دست دادن کنترل خود به دوش میکشد.
اگرچه این واژه به دلیل فارسی بودن در متن قرآن نیامده، اما مفاهیم قرآنی والایی چون «حلم» و «صبر» دقیقاً معادل آن هستند؛ به طوری که صفت «حلیم» بارها برای توصیف خداوند و پیامبرانی چون حضرت ابراهیم (ع) به کار رفته است. در فرهنگ ایرانی نیز انسان بردبار همواره به کوهی استوار تشبیه میشود که طوفان حوادث روان او را آشفته نمیسازد.