معنی
صحیفه در اصل به معنای هر چیز بازشده، گسترده و پهن (مانند پوست یا کاغذ) است که بر روی آن مینویسند. در فرهنگ اسلامی به کتابهای آسمانی، لوح وحی و مجموعههای مکتوب عبادی نیز اطلاق میشود.
یعنی چه
این واژه به هر نوع سند مکتوب، صفحه، ورق یا کتابچه اشاره دارد که حاوی مطالب، نامهها یا آموزههای خاصی باشد.
مترادف
واژههایی چون کتاب، نامه، مکتوب و مصحف نزدیکترین معانی را به این کلمه دارند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح صاد و سکون حاء است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «نامه»، «کتاب» یا «ورق نوشته شده» به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد تاریخی یا مدرن، برابرهای متفاوتی در انگلیسی دارد.
به عربی
در عربی معاصر، این واژه بیشتر به معنای روزنامه و مطبوعات به کار میرود.
به فارسی
معادلهای اصیل فارسی آن شامل برگِ نوشتهشده، نامه و جنگ (کتابچه) است.
جمعبندی و توضیح کامل صحیفه
واژه صحیفه ریشه در زبان عربی دارد و از ثلاثی مجرد «ص ح ف» به معنای پهن شدن و گستردگی مشتق شده است. در اصل به هر شیء منبسط و گستردهای مانند پوست یا کاغذ که قابلیت نوشتن بر روی آن وجود داشته، صحیفه میگفتند. با گذر زمان، معنای این واژه توسعه یافت و به نامهها، صفحات مکتوب، کتابهای کوچک و رسالهها اطلاق شد.
در فرهنگ و سنت اسلامی، این کلمه از جایگاه ویژهای برخوردار است. اگرچه خود واژه به صورت مفرد در قرآن نیامده، اما جمع آن یعنی «صُحُف» چندین بار تکرار شده و به کتابهای آسمانی پیامبران پیشین (مانند صحف ابراهیم و موسی)، نامه اعمال انسانها در قیامت و لوحهای مقدس الهی اشاره دارد. همچنین یادآور آثار گرانقدری چون صحیفه سجادیه است.
امروزه این واژه در زبان فارسی بیشتر کاربرد ادبی، تاریخی و مذهبی دارد؛ در حالی که در زبان عربی معاصر، تغییر کاربری داده و به طور گسترده به معنای «روزنامه» و مطبوعات به کار میرود.