یعنی چه
ممانعت اسم مصدر از ریشه عربی «منع» و در باب مفاعله است. این واژه در زبان فارسی به مفهوم سد کردن راه، عدم اجازه برای وقوع یک پدیده یا جلوگیری از اقدام و فعالیت شخصی به کار میرود.
مترادف
واژههایی مانند منع، جلوگیری و بازداشت شایعترین برابرهای معنایی ممانعت در متون رسمی و روزمره هستند.
متضاد
در برابر مفهوم بازداشتن و ایجاد سد، مفاهیمی چون اجازه دادن، همراهی و هموار کردن مسیر (تسهیل) قرار دارند.
هم خانواده
تمامی این واژهها از ریشه سه حرفی عربی «م-ن-ع» مشتق شدهاند و معنای مشترک بازداشتن را در خود دارند.
تلفظ
این کلمه با ضم میم اول، فتح نون و عین و سکون تاء پایانی تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، ممانعت معمولاً به عنوان پاسخ ۶ حرفی برای راهنماهای «جلوگیری» یا «بازداشتن» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به متن حقوقی، عمومی یا اداری، معادلهای متفاوتی در انگلیسی برای این واژه وجود دارد.
جمعبندی و توضیح کامل ممانعت
واژه «ممانعت» از ریشههای پرکاربرد زبان عربی وارد فارسی شده و به طور گسترده در لایه عامیانه، رسمی و حقوقی به کار میرود. این کلمه نشاندهنده یک اقدام بازدارنده است که بر اساس آن از پیشرفت یک فرآیند یا اجرای یک حق جلوگیری میشود.
اگرچه خود ساختار واژه «ممانعت» در متن قرآن کریم نیامده، اما ریشه سه حرفی آن (م-ن-ع) در قالبهای مختلفی چون مَنَعَکَ و مَنَّاع به چشم میخورد که نشان از ریشهدار بودن این مفهوم در ادبیات خاورمیانه دارد. در کاربردهای امروزی، این کلمه بیشتر بار معنایی اداری، انضباطی یا حقوقی به خود میگیرد.