یعنی چه
این عبارت یک ترکیب واژگانی است که از ترکیب دو واژه «مخالف» و «علم» بهدست میآید و به هر چیز، اندیشه یا شخص اشاره دارد که یافتههای معتبر علمی را رد میکند یا با آنها در تضاد است.
تلفظ
واژه اول با ضمه م و کسره ل (مُخالِف) و واژه دوم با کسره ع و سکون ل (عِلم) تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول، بسته به تعداد حروف طراح، عباراتی نظیر مخالف علم، ضد علم یا غیرعلمی مد نظر قرار میگیرند.
به انگلیسی
اصطلاح اول برای جریانهای فکری موازی و ضد علم، اصطلاح دوم برای روشهای فاقد اعتبار علمی و اصطلاح سوم برای دانشنما یا خرافات مدرن به کار میرود.
به عربی
هر دو جزء این ترکیب اصالت عربی دارند؛ «مخالف» از ریشه (خ ل ف) و «علم» از ریشه (ع ل م) مشتق شده است.
به فارسی
در زبان و ادبیات فارسی برای رساندن این مفهوم از ترکیبهای کارآمدی همچون علمستیزی، ناآگاهی، شبهعلم و رویکرد غیرعلمی استفاده میشود.
در قرآن
در متن قرآن این ترکیب صراحتاً وجود ندارد، اما آیاتی مانند «وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ» (از آنچه به آن علم نداری پیروی مکن) و نکوهش پیروی از «ظن» (گمان) دقیقاً به مصادیق حرکت بر خلاف علم اشاره دارند.
نماد چیست
این مفهوم انتزاعی نماد فیزیکی ثابتی ندارد؛ با این حال در فرهنگهای مختلف، تاریکی در برابر نور (علم) یا علائمی مثل خط قرمز روی نماد اتم و کتاب، مظهر اندیشه مخالف علم تلقی میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل مخالف علم
عبارت «مخالف علم» یک ترکیب واژگانی و مفهومی است که به هرگونه رویکرد، تفکر یا اقدامی که در تضاد با یافتههای تجربی، قوانین ثابتشده عقلانی و روش تحقیق علمی باشد، اشاره دارد. این اصطلاح در دنیای مدرن بیشتر برای توصیف جریانهای علمستیز، شبهعلمی و ترویجکنندگان خرافات به کار میرود که تلاش میکنند باورهای غیراستنادی را جایگزین حقیقت کنند.
از منظر ریشهشناختی، هر دو کلمه سازنده این ترکیب ریشه در زبان عربی دارند و مفاهیمی نظیر مغایرت و دانایی را در خود جای دادهاند. بررسیها نشان میدهد که مواجهه با اندیشههای مخالف علم قدمتی به بلندای تاریخ بشر دارد و در متون کهن و دینی نیز همواره انسانها از پیروی از ظن، گمان و جهالت که نمادهای اصلی تقابل با دانش هستند، منع شدهاند.