یعنی چه
التمش در متون تاریخی و نظامی به معنای فوج پیشین و بخشی از لشکر است که میان هراول و فرمانده حرکت میکند. همچنین در ترکی باستان به معنی عدد شصت و به عنوان اسم خاص (مانند سلطان التمش) به معنای نگهدار پادشاهی یا ولایتگیر است.
تلفظ
این کلمه در زبان فارسی معمولاً به صورت اِلتِمِش (Eltemish) یا اَلتَمَش (Altamash) تلفظ میشود و ریشه در زبان ترکی دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه التمش به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «بخشی از سپاه»، «پیشرو لشکر» یا «عدد شصت در ترکی قدیم» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به زمینه کاربرد، معادلات انگلیسی متفاوتی برای این واژه وجود دارد.
به عربی
در زبان عربی متون تاریخی، برای معنای نظامی آن از الطلیعه یا الفوج المقدم استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی معیار شامل پیشرو، پیشآهنگ، لشکرِ پیشین، عدد شصت و سردار سپاه است.
در قرآن
کلمه التمش ریشه قرآنی یا دینی ندارد و یک وامواژه تاریخی-نظامی با اصالت ترکی است.
نماد چیست
این کلمه مظهر و نماد فرماندهی، پیشتازی در امور، اقتدار و مدیریت سپاه در ادبیات تاریخی و نظامی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل التمش
واژه «التمش» (که در متون تاریخی به صورتهای التتمش، ایلتوتمیش و آلتامش نیز ضبط شده) یک وامواژه با اصالت ترکی باستان است که وارد متون کهن و لغات نظامی زبان فارسی شده است. این کلمه در اصل دو کاربرد و معنای عمده دارد؛ نخست در اصطلاح نظامی به معنای «پیشرو سپاه» یا فوجی است که جلوتر از فرمانده حرکت میکند و دوم در شمارش ترکی قدیم به معنی عدد «شصت» است.
علاوه بر این، التمش به عنوان اسم خاص نیز در تاریخ اسلام و شبهقاره هند شهرت دارد که معروفترین آنها سلطان شمسالدین التمش، از پادشاهان قدرتمند سلسله غلامان دهلی است. در این کاربرد اسمی، کلمه معنای «نگهدار پادشاهی» یا «ولایتگیر» به خود میگیرد. این واژه امروزه در زبان فارسی روزمره کاربردی ندارد و بیشتر در حل جداول یا متون تاریخی دیده میشود.