یعنی چه
این کلمه در منابع معتبر لغتنامه فارسی ثبت نشده است. در واژهشناسی دو وجه برای آن وجود دارد: اول اینکه یک اصطلاح عامیانه و محلی در گویشهای شام و فلسطین برای نوعی شیرینی سنتی (شبیه به زلابیه و بامیه) است. دوم اینکه احتمال دارد صورت غلطنویسی یا آوانگاری نادرست واژه فارسی «زنگل» یا «زنگوله» باشد.
تلفظ
تلفظ این واژه با فتح زاء و سکون نون و فتح قاف به صورت «اَلْزَّنْقَل» است که در گویشهای محلی عربی به کار میرود.
در جدول
پاسخ دقیق برای جدول خود واژه «الزنقل» با ۶ حرف است. بسته به طراح جدول، ممکن است به عنوان معادل زنگوله یا نوعی شیرینی عربی مد نظر باشد.
به انگلیسی
اگر به عنوان شیرینی سنتی شام در نظر گرفته شود معادل آن شیرینیهای غوطهور در شهد است و اگر اشتباه از زنگل باشد، معادل آن Bell است.
به عربی
در زبان عربی فصیح لقمة القاضی یا العوامه معادل این شیرینی است. همچنین الجرس معادل واژه فارسی زنگوله است.
به ترکی
معادل این نوع شیرینی خمیری در زبان ترکی، لوکما نام دارد و معادل زنگوله نیز چان (Çan) است.
به فارسی
برگردان دقیق فارسی مشخصی در فرهنگهای لغت رسمی ندارد؛ اما با توجه به ریشهها، میتوان آن را «شیرینی عوامه» یا در صورت تصحیح املایی، همان «زنگوله» و «زنگ کوچک» دانست.
جمعبندی و توضیح کامل الزنقل
واژه «الزنقل» یک مدخل رسمی و اصیل در زبان فارسی معیار یا واژهنامههای کلاسیک عربی نیست. این کلمه دو کاربرد و ریشه احتمالی دارد؛ نخست به عنوان یک اصطلاح کاملاً عامیانه و محلی در فرهنگ غذایی بلاد شام و فلسطین که به نوعی شیرینی سنتی خمیری و آغشته به شهد (مانند لقمة القاضی یا زلابیه) اطلاق میشود و نمادی از شیرینیهای خانگی زمستان و ماه رمضان است.
از سوی دیگر، با توجه به منابع راستیآزمایی شده وب، این واژه در متون فارسی به احتمال بسیار زیاد یک صورت دگرگونشده، محلی یا غلطنویسی املایی از واژه «زنگل» یا «زنگوله» فارسی است که با حروف عربی بازنویسی شده است. بنابراین بسته به سیاق متن، معنای آن بین یک شیرینی سنتی عربی یا همان زنگ کوچک متغیر است.