یعنی چه
واژه مستروح صفت فاعلی از باب استفعال است و به کسی یا چیزی اشاره دارد که در حال استراحت، برآسودن و به دست آوردن آرامش است. همچنین در لغت به معنای کسی است که بوی خوشی به مشامش میرسد و از آن بهرهمند میشود.
تلفظ
این کلمه در زبان اصلی خود به صورت مُسْتَرْوِح (با کسره حرف واو) تلفظ میشود که صفت فاعلی است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «آسوده شونده» یا «بوی خوش برنده» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به زمینه متن، معادلهای انگلیسی آن بر استراحت کردن، متمایل شدن برای آرامش یا حس کردن رایحه دلالت دارند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون آسودهشونده، مانیستخواه و کسی است که به سکون و راحتی رسیده است.
در قرآن
واژه مستروح به صورت مستقیم در متن قرآن مجید به کار نرفته است؛ با این حال، ریشه اصلی آن یعنی «ر و ح» در قالب کلماتی مانند روح و ریحان به مفاهیمی چون رحمت، آسایش و آرامش الهی اشاره دارد.
نماد چیست
از نظر ادبی و معنایی، این کلمه میتواند نمادی از پایان یافتن اضطراب، پشت سر گذاشتن تلاطمهای زندگی و دست یافتن به سکون، راحتی و استراحت تلقی شود.
جمعبندی و توضیح کامل مستروح
واژه مستروح یک صفت فاعلی مشتق از ریشه عربی «ر و ح» است که وارد زبان فارسی شده است. این کلمه به طور کلی بر دو معنای اصلی دلالت دارد؛ نخست به معنی کسی که به آرامش، آسایش و استراحت میرسد و از رنج و خستگی رها میشود، و دوم به معنی کسی که بوی خوش و رایحهای دلپذیر را استشمام میکند.
اگرچه این واژه در زبان فارسی امروز کاربرد روزمره و پر تکراری ندارد و بیشتر در متون کهن لغوی نظیر لغتنامه دهخدا یا به عنوان یک واژه شش حرفی در جدول کلمات متقاطع دیده میشود، اما به دلیل همریشه بودن با کلماتی چون راحت، استراحت و مستریح، بار معنایی مثبتی از سکون و تسلی خاطر را به همراه دارد.