یعنی چه
بر افراخته صفت مفعولی از مصدر برافراختن است و به چیزی اشاره دارد که در وضعیتی بلند، افراشته و نمایان قرار گرفته باشد؛ مانند پرچم، عمارت یا گردن که بالا برده شده است.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت فتحة بر روی 'ب' و 'ر'، سکون 'ف'، صدای کشیده 'را'، سکون 'خ' و صدای کسره کوتاه در پایان است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه «بر افراخته» دقیقاً دارای ۹ حرف (ب + ر + ا + ف + ر + ا + خ + ت + ه) است و به عنوان پاسخ راهنما استفاده میشود.
به انگلیسی
بسته به بافت متن و کلمهای که همراه آن میآید، از معادلهای مختلفی در زبان انگلیسی استفاده میشود؛ برای پرچم بیشتر hoisted و برای اشیا و مفاهیم دیگر raised یا elevated به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی واژه مَرفوع دقیقترین معادل برای مفهوم بالا برده شده است. این ریشه مفهومی در آیات متعدد قرآن کریم (مانند والسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ) برای اشاره به آسمان یا اشیای بلندمرتبه به کار رفته است.
به فارسی
واژههای مترادف و هممعنی فارسی برای این کلمه شامل افراشته، بلند، برپا، عالی و فرازیده است که همگی مفهوم صعود، بلندی و استواری را میرسانند.
نماد چیست
در ادبیات فارسی، پرچم یا علم بر افراخته نماد پیروزی، حاکمیت و استواری یک ملت یا سپاه است. در مقابل، اصطلاح گردن بر افراخته میتواند کنایه از غرور، تکبر یا اعتماد به نفس بالا باشد.
جمعبندی و توضیح کامل بر افراخته
واژه «بر افراخته» یک صفت مفعولی اصیل و فصیح در زبان فارسی است که از ترکیب پیشوند «بر» و صفت «افراخته» (از مصدر افراشتن/افراختن) ساخته شده است. این واژه در لغت به معنای هر چیزی است که به سمت بالا کشیده، نصب یا برپا شده باشد و حالتی نمایان و مرتفع به خود گرفته باشد.
در متون ادبی و عرفانی، این کلمه بار معنایی بسیار مثبتی دارد و اکثراً برای توصیف پرچمها، بناهای باشکوه و سقف آسمان به کار میرود که نشاندهنده عزت، عظمت و پیروزی است. ریشه تاریخی این واژه به پارسی میانه و اوستایی برمیگردد که همواره مفهوم راست کردن و بلند کردن را با خود به همراه داشته است.
اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده، اما معادلهای عربی آن مانند «مرفوع» در آیات الهی برای توصیف سقف آسمان یا برافراشته شدن کوه طور استفاده شدهاند که نشاندهنده جایگاه والای این مفهوم در به تصویر کشیدن شکوه خلقت است.