یعنی چه
شکوخیدن به شدت یک فعل کهن فارسی است که به معنای از دست دادن ناگهانی تعادل، لغزیدن سخت، پا به سنگ خوردن (سکندری) و در نهایت سقوط و زمین خوردن بر اثر ترس، هیبتزدگی یا غفلت به کار میرود.
تلفظ
این عبارت به صورت شِکُخیدن (ŠokoXidan) به کسر شین و ضم کاف، به همراه قید «به شدت» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، پاسخ این عبارت دقیقاً خود «شکوخیدن به شدت» با ۱۲ حرف است. شکوخیدن نیز به تنهایی به عنوان لغزیدن و سکندری خوردن کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای رساندن مفهوم دقیق این فعل حرکتی در انگلیسی از افعالی مانند stumble یا trip به همراه قیدهای تشدیدکننده استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژه «تعثر» و «عثرة» دقیقترین برگردان برای لغزیدن پا و به سر درآمدن بر زمین هستند.
به فارسی
معادلهای روان و امروزی این عبارت در زبان فارسی شامل سخت زمین خوردن، به سر درآمدن، سر خوردن ناگهانی و از دست دادن کامل کنترل و تعادل بدن است.
نماد چیست
در ادبیات منظوم و متون کهن، شکوخیدن و افتادن بر خاک راه، نمادی از عاقبت سرکشی، غفلت، خطای ناگهانی انسان و از دست رفتن ثبات و جاه و جلال به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل شکوخیدن به شدت
واژهٔ «شکوخیدن» یک مصدر اصیل، کهن و مهجور در زبان فارسی است که به طور کلی معنای لغزیدن، سکندری خوردن و با سر به زمین افتادن را افاده میکند. اضافه شدن قید «به شدت» به آن، بر شدّت و حدّت این سقوط و از دست رفتن ناگهانی تعادل فیزیکی تاکید دارد که معمولاً ناشی از بیاحتیاطی یا ترس و هیبتزدگی است.
این واژه در ادبیات کلاسیک فارسی (مانند اشعار رودکی) برای تصویرسازی صحنههای افتادنِ ناگهانی بر خاک راه استفاده شده و امروزه در فارسی معیار کاربرد روزمره ندارد، اما به عنوان یک واژه اصیل ۱۲ حرفی در طرح سؤالات جدول و مسابقات فرهنگی بسیار مورد توجه قرار میگیرد.