یعنی چه
واژه نقمت به معنای عذاب، شکنجه، عقوبت، کینه، آزار، سختگیری و دادخواهی است. این واژه در اصل به معنای مکروه داشتن و انکار شدید چیزی با زبان یا عمل (مجازات) به کار میرود.
در جدول
کلمه نقمت دقیقاً ۴ حرف دارد و در حل جدول کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای واژههایی چون عذاب، عقوبت و بلا استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از واژههای متعددی برای رساندن مفهوم نقمت (عذاب، خشم یا انتقام) استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و از ماده سه حرفی «ن ق م» است که در زبان اصلی با تاء تانیث (نِقمة) نوشته میشود اما در فارسی با تاء کشیده کاربرد دارد.
به فارسی
مترادفهای مستقیم فارسی این واژه شامل عذاب، عقوبت، کیفر، انتقام، خشم، رنج و سختی، محنت، بلا و شقاوت است که به عنوان کلمات هممعنی در متون فارسی استفاده میشوند.
در قرآن
خود واژه «نِقمت» به این شکل اسمی در قرآن نیامده است، اما مشتقات فعلی و اسمی آن ۱۷ بار در قرآن به کار رفتهاند که معنای انکار، کراهت شدید و مجازات الهی را افاده میکنند؛ مانند آیه ۸ سوره بروج: «وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَنْ يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ».
نماد چیست
در ادبیات، فرهنگ اسلامی و متون کنایی، نقمت نماد قهر الهی، عدالت در برابر ظلم، تیرهروزی و بلاهای ناگهانی ناشی از ناسپاسی و کفران نعمت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نقمت
واژه «نقمت» ریشه در زبان عربی دارد و از ماده «ن ق م» به معنای انکار کردن، عیب گرفتن و مجازات کردن مشتق شده است. این واژه در ادبیات کلاسیک فارسی و متون دینی کاربرد گستردهای دارد و دلالت بر عذاب، کیفر، خشم و عقوبت الهی یا انسانی دارد که در نقطه مقابل واژگان «نعمت» و «رحمت» قرار میگیرد.
اگرچه عین واژه اسمی نقمت در قرآن نیامده، مشتقات آن ۱۷ بار با مفاهیمی چون مجازات منکران و قهر الهی ذکر شدهاند. در فرهنگ عامه و ادبیات ایران، نقمت همواره به عنوان کنایه و نمادی از تیرهروزی، بلاهای ناگهانی و عواقب شوم کفران نعمت و ظلم شناخته میشود، چنانکه شاعران بزرگی مانند مولوی نیز به این تقابل معنایی اشاره کردهاند.
در نهایت، مفهوم نقمت بازتابدهنده قانون مکافات عمل و برقراری عدالت است؛ هشداری جدی به انسانها که رفتارهای ناپسند و ناسپاسی میتواند آرامش و نعمتهای زندگی را به سختی، محنت و مجازات تبدیل کند.