یعنی چه
این اصطلاح در زبان عامیانه و محاورهای فارسی به معنای از خانمان خود برافتادن، آوارگی، سرگردانی و از دست دادن ناگهانی جا، مکان و نظم زندگی است.
تلفظ
صورت صحیحتر و رایج این واژه در گویش عامیانه «آلاخونوالاخون شدن» است که گاهی در گفتار به صورت «الاخون والاخون» نیز تلفظ و شنیده میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، این عبارت دقیقاً ۱۶ حرف دارد و کنایه از آوارگی و سرگردانی است.
به انگلیسی
برای انتقال این مفهوم در زبان انگلیسی میتوان از واژههایی که به بیخانمانی و آوارگی اشاره دارند استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی عباراتی که مفهوم بیخانمانی و از دست رفتن سرپناه را میرسانند، نزدیکترین معادلها هستند.
به فارسی
مترادفهای رسمی و اصیل این عبارت عامیانه در زبان فارسی شامل واژههای آواره، دربهدر، خانهبهدوش و بیسرپناه است؛ در حالی که کلماتی مانند سامانیافته، مستقر و باسروسامان متضادهای آن به شمار میروند.
در قرآن
عبارت مذکور یک اصطلاح کاملاً عامیانه، کنایی و متعلق به تداول خانگی زبان فارسی است و هیچگونه ریشه، مشتق یا کاربرد مستقیم و غیرمستقیمی در متن قرآن کریم ندارد.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات عامه، این عبارت مجازاً به عنوان نمادی از فروپاشی ناگهانی آرامشِ خانه، از دست رفتن ثبات اجتماعی و سرگردانی عمیق فرد در جامعه به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل الاخون والاخون شدن
اصطلاح عامیانه و محاورهای «آلاخونوالاخون شدن» (یا به تعبیر ساختاری الاخون والاخون شدن) یکی از ترکیبات اتباعی و صوتی در زبان فارسی، بهویژه گویش تهرانی قدیم است. این واژه فاقد ریشه صرفی عربی یا پیشینه مکتوب در متون کهن ادبی است و بیشتر بر اساس ساختارهای تقلیدی زبان عامیانه برای توصیف وضعیتهای آشفته ساخته شده است.
این عبارت دقیقاً به معنای بیخانمان شدن، آوارگی و از دست رفتن ناگهانی نظم و ثبات زندگی است. هنگامی که فردی به دلایل مختلف جا و مکان مشخص خود را از دست میدهد و دربهدر میشود، از این اصطلاح کنایی برای بیان شدت پریشانی و سرگردانی او استفاده میکنند.