یعنی چه
واژهٔ «ظلمی» صفت نسبی حاصل از ریشهٔ عربی ظلم و «ی» نسبت در فارسی است. این کلمه به معنای هر چیز، رفتار، قانون یا شرایطی است که با ستم و بیداد همراه باشد یا ماهیت ظالمانه را نشان دهد.
جمله سازی
تلفظ
این واژه به صورت [ظُلْـ مِی] یا (Zolm-i) تلفظ میشود که شامل ضمه روی حرف ظ و سکون روی حرف ل است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «ستمگرانه یا منسوب به بیداد»، کلمه ۴ حرفی «ظلمی» یا معادلهای آن نظیر ظالمانه به کار میرود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم ظلمی در زبان انگلیسی از صفاتی استفاده میشود که به فشار، ستم و نبود عدالت اشاره دارند.
به عربی
هرچند ریشه اصلی عربی است، در زبان عربی معاصر بیشتر از واژگان جائر یا ظالم برای صفت استفاده میشود.
نماد چیست
در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، ظلم و امور ظلمی با تاریکی، شب (ظلمات) و خزان نمادپردازی میشوند. همچنین در اشعار کلاسیک، گاهی این صفت برای توصیف معشوق سنگدل یا سرنوشت سخت و آزاردهنده به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل ظلمی
واژهٔ «ظلمی» یک صفت نسبی و دقیق در زبان فارسی است که ریشه در زبان عربی دارد و به هر امر یا رفتاری که آمیخته با ستم، بیداد و دوری از انصاف باشد اشاره میکند. اگرچه امروزه واژههایی مانند «ظالمانه» یا «ستمگرانه» در گفتار و نوشتار رایجتر هستند، اما ظلمی به خوبی اصالت معنایی خود را در متون کهن و لغتنامهها حفظ کرده است.
این کلمه از ریشه ثلاثی «ظ ل م» برمیگردد که در اصل معنای لغوی به معنای نهادن چیزی در غیر جایگاه شایسته خود است. در فرهنگ اسلامی و قرآنی نیز مشتقات این ریشه کاربرد بسیار وسیعی دارند و دلالت بر گناه، شرک و تجاوز به حقوق دیگران یا خود دارند. در ادبیات، این مفهوم همواره در تقابل مستقیم با عدل و دادگری قرار میگیرد.