یعنی چه
سخنی که ظاهرش ممکن است عادی باشد اما در باطن حاوی انتقاد، تحقیر، عیبجویی یا ریشخند گزنده است.
تلفظ
تلفظ این واژه متشکل از بخش اول ساکن «طَعْن» (عربی) و بخش دوم «آمیز» (فارسی) است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ این واژه بر اساس تعداد حروف (۷ حرف) تعیین میشود.
به انگلیسی
واژگان فوق دقیقترین معادلها برای انتقال حس کنایه و ملامت در زبان انگلیسی هستند.
به عربی
در زبان عربی از این صفات برای توصیف لحن کنایهآلود و ملامتآمیز استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و جایگزینهای روان فارسی شامل واژههایی چون سرزنشآلود، نیشدار، ملامتآمیز و کنایهآمیز هستند.
در قرآن
ریشه «طعن» دو بار در قرآن (سوره توبه آیه ۱۲ و سوره نساء آیه ۴۶) به معنی عیبجویی و طعنه زدن به دین به کار رفته است.
نماد چیست
در نگارش نماد آن «(!)» یا «(؟)» است. در مفهوم استعاری، نیزه (ریشه لغوی) و نیش کلامی نماد آسیب رساندن بدون خشونت فیزیکی است.
جمعبندی و توضیح کامل طعن آمیز
واژه «طعنآمیز» یک صفت مرکب فاعلی از ترکیب «طعن» (عربی) و «آمیز» (فارسی) است. ریشه اصلی این کلمه در زبان عربی به معنای «زدن با نیزه» یا «سوراخ کردن» بوده که به مرور زمان به صورت استعاری به «زخم زبان زدن» و «عیبجویی کلامی» تغییر یافته است، چرا که آسیب سخن گزنده به فرو کردن نیزه تشبیه میشود.
این واژه در ادبیات و کاربردهای روزمره برای توصیف لحن، سخن یا رفتاری به کار میرود که ظاهرش عادی اما باطنش آمیخته به تمسخر، کنایه، نیش کلامی و سرزنش غیرمستقیم است. در متون نگارشی مدرن، پیامهای طعنآمیز را معمولاً با قرار دادن علامت تعجب یا سوال داخل پرانتز متمایز میکنند.