یعنی چه
کبین در لغت به معنای مال یا مبلغی است که در زمان عقد نکاح به عنوان تعهد و پشتوانه مالی از سوی مرد برای زن تعیین میشود. این واژه در واقع صورت کهن، مخفف یا گویشی دیگری از واژه مشهور «کابین» است.
تلفظ
این واژه به صورت فتح اول و کسر باء (کَبِین / kabīn) خوانده میشود و نباید آن را با واژههای دخیل خارجی مانند کابین (اتاقک) اشتباه گرفت.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «مهریه»، «صداق» یا «مهر زن»، واژه چهار حرفی «کبین» یا صورت پنج حرفی آن «کابین» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم حقوقی و سنتی، بسته به سیاق فرهنگی از واژگان Dowry یا اصطلاح اسلامی Mahr استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای مهریه رسمی و شرعی واژه Mehir به کار میرود و در فرهنگ عامیانه و سنتی گاهی با مفاهیمی نزدیک به شیربها مقایسه میشود.
به فارسی
برگردانها و واژههای هممعنی اصیل و رایج کبین در زبان فارسی شامل مهر، مهریه، صداق و کابین است که همگی اشاره به یک مفهوم حقوقی و آیینی دارند.
در قرآن
واژه «کبین» به دلیل ریشه فارسی خود در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ با این حال، مفهوم مهریه در آیات قرآنی (مانند آیه ۴ سوره نساء) با واژگانی چون «صَدُقات» و «أُجُور» بیان شده است. همچنین نباید این کلمه را با واژه قرآنی «مبین» اشتباه گرفت.
نماد چیست
کبین در فرهنگ سنتی و ادبی ایران نمادی از رسمیت یافتن پیمان زناشویی، نشانه احترام و هدیه مرد به همسر خود و همچنین یک پشتوانه قانونی و مالی برای زن به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل کبین
واژه «کبین» یک لغت اصیل فارسی با ریشهای در زبانهای ایرانی باستان و پهلوی است که به عنوان صورت کهن، گویشی یا مخفف کلمه نامآشناترِ «کابین» شناخته میشود. این کلمه در متون لغوی معتبر مانند دهخدا و معین به معنای مهر، مهریه و صداق زن در هنگام عقد ازدواج ثبت شده است و نباید آن را با واژههای مشابه فرنگی (مانند Cabin به معنی اتاقک) مقایسه کرد.
این واژه اگرچه امروزه در گفتار روزمره فارسی معیار کمتر به گوش میرسد، اما در ادبیات کلاسیک، متون فقهی قدیمی و همچنین به عنوان یک کلیدواژه پرکاربرد چهارحرفی در جدولهای کلمات متقاطع جایگاه ویژهای دارد. مفهوم فرهنگی و حقوقی کبین، بر تعهد مالی مرد و حفظ حقوق و پشتوانه اقتصادی زن در شرع و سنت دلالت میکند.