یعنی چه
واژهٔ «لذتبخشتر» صفت تفضیلی (مقایسهای) در زبان فارسی است. این کلمه برای توصیف حالت، شیء یا تجربهای به کار میرود که میزان رضایت، خوشی، مفرح بودن و کیفیت حس مثبت آن نسبت به موارد مشابه دیگر، بیشتر و فراتر باشد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت تفکیکشده عبارت است از: لَذّت (lazzat) + بَخش (bakhsh) + تَر (tar).
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه متناسب با تعداد حروف درخواستی میتواند خود واژه (۸ حرفی بدون احتساب فاصله) یا مترادفهای آن باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان صفت تفضیلی لذتبخش، از قید more پیش از صفت استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از قالب افعل تفضیل مانند «ألَذّ» یا ترکیب اسم با «أكثر» برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
در قرآن
عین واژهٔ مرکب و فارسی «لذتبخشتر» در قرآن وجود ندارد؛ اما ریشه عربی آن یعنی «لَذَّة» (به معنی لذت و گوارایی برای نوشندگان) دو بار در قرآن کریم، در آیه ۱۵ سوره محمد و آیه ۴۶ سوره صافات به کار رفته است.
نماد چیست
این واژه در نشانهشناسی و روانشناسی نمادی از ارتقای حس مثبت، افزایش شدت خوشی، بهبود کیفیت یک تجربه و رسیدن به سطح بالاتری از خشنودی و رضایتمندی است.
جمعبندی و توضیح کامل لذت بخش تر
واژهٔ «لذتبخشتر» یک صفت تفضیلی و ترکیبی در زبان فارسی است که از ریشه عربی «لذت» (لذذ) به همراه بن مضارع «بخش» و پسوند مقایسهای «تر» ساخته شده است. این کلمه دقیقاً به معنای چیزی است که حس خوشایند، گوارایی و رضایت خاطری فراتر از حد معمول یا فراتر از یک گزاره دیگر ایجاد میکند.
از نظر ساختاری، کاربرد این واژه در ادبیات و گفتگوهای روزمره برای مقایسه کیفیت تجربهها و حسهای مثبت به کار میرود. اگرچه ساختار ترکیبی آن در متون کهن مذهبی مستقیماً دیده نمیشود، اما اصل و ریشه کلمه (لذت) حامل مفاهیمی چون پاداش، نعمات بهشتی و کمال خوشایندی است که در فرهنگهای مختلف جایگاه ویژهای دارد.