یعنی چه
غمگینکننده صفتی است برای توصیف حالت، رویداد یا پدیدهای که در فرد احساس حزن، اندوه و شکست عاطفی ایجاد میکند و مایهٔ دلگیری و اسفبار بودن است.
تلفظ
تلفظ این واژه ترکیبی از سه بخش «غم» (بر وزن فَعْل)، «گین» (پسوند صفتساز) و «کننده» (صفت فاعلی از مصدر کردن) است.
در جدول
در کلمات متقاطع، عبارت «غمگین کننده» دقیقاً یک پاسخ ۱۰ حرفی است. معادلهای کوتاهتری مثل حزنانگیز یا اندوهبار نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به شدت و نوع اندوه، از واژههای متفاوتی استفاده میشود که دلالت بر ناراحتی و افسردگی دارند.
به عربی
در زبان عربی واژه مُحزن مستقیمترین معادل برای صفت فاعلی غمگینکننده است که از ریشه حزن مشتق میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی واژه Üzücü رایجترین معادل برای توصیف اتفاقات یا اخبار ناگواری است که انسان را آزرده و غمگین میکند.
به فارسی
معادلهای اصیل و پرکاربرد این واژه در زبان فارسی شامل تعابیری همچون دلگیر، جانسوز، تأسفآور و اسفبار است که همگی بر ایجاد حس فقدان و تلخی دلالت دارند.
جمعبندی و توضیح کامل غمگین کننده
واژه «غمگینکننده» یک صفت فاعلی ترکیبی است که از بخشهای عربی و فارسی تشکیل شده است؛ کلمه پایه آن «غم» ریشه عربی دارد که با پسوند صفتساز «گین» و صفت فاعلی «کننده» از مصدر فارسی کردن درآمیخته است تا معنای صریح «ایجادکننده اندوه» را پدید آورد.
این واژه در ادبیات و فرهنگ عامه برای توصیف رویدادها، جریانات، یا آثاری به کار میرود که روح انسان را آزرده میسازد. در نمادشناسی فرهنگی، پدیدههایی چون پاییز، برگریزان، آسمان ابری، باران مداوم و غروب آفتاب از مهمترین نمادهای بیرونی و طبیعی برای امور غمگینکننده به شمار میروند.
اگرچه خود این ترکیب مرکب در متن قرآن نیامده، اما فعل همریشه عربی آن یعنی «حَزَنَ» به معنای غمگین کردن بارها برای توصیف حالات روحی انسان در مواجهه با سختیها و فراق استفاده شده است.