یعنی چه
در زبان فارسی، گوش نهادن به معنای شنیدن همراه با تمرکز عمیق، توجه قلبی و پذیرش پند یا سخن است که حالتی ادبی و محترمانه دارد.
تلفظ
این ترکیب فعلی به صورت [گوشْ نَ ها دَ نْ] تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این واژه بر اساس تعداد حروف میتواند خودِ «گوش نهادن» یا مترادفهای آن مانند «اصغا» و «نیوشیدن» باشد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم دقیق گوش نهادن در انگلیسی از عباراتی استفاده میشود که بر روی تمرکز و اصطلاحات ادبی دلالت دارند.
به عربی
در زبان عربی، واژههای اصغاء و انصات نزدیکترین مفاهیم را به گوش نهادن و شنیدن همراه با سکوت و احترام دارند.
در قرآن
خود این ترکیب فارسی در قرآن نیست، اما مفاهیم معادل آن مانند «فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَأَنْصِتُوا» به معنای گوش فرا دادن و سکوت کردن برای درک کلام حق، به وفور دیده میشود.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات عرفانی فارسی، گوش نهادن نماد تسلیم و تواضع در برابر پیر و مرشد، گشودگی دل برای دریافت الهامات غیبی و خردورزی است.
جمعبندی و توضیح کامل گوش نهادن
واژه «گوش نهادن» یک ترکیب فعلی اصیل و کهن در زبان فارسی است که از دو بخش «گوش» (با ریشه اوستایی) و «نهادن» (به معنی قرار دادن) تشکیل شده است. این عبارت فراتر از یک شنیدن ساده، دلالت بر تمرکز عمیق، توجه قلبی و آمادگی برای پذیرش پند و اندرز دارد و به همین دلیل در متون ادبی و اخلاقی کاربرد فراوانی دارد.
در فرهنگ معنوی و عرفانی ایران، این اصطلاح جایگاه ویژهای دارد و به عنوان نمادی از تواضع، حکمت و پندپذیری شناخته میشود. گوش جان سپردن به سخن حق یا راهنما، نخستین گام در مسیر دانایی و معرفت تلقی میگردد که انسان را از غفلت و بیتوجهی دور میسازد.