یعنی چه
اهیمسا یک اصل اخلاقی و فلسفی کهن است که بر پایهٔ بیآزاری و صلحجویی مطلق استوار است. این مفهوم فراتر از پرهیز از آسیب فیزیکی بوده و شامل خودداری از هرگونه گزند و صدمه در سه سطح اندیشه، گفتار و کردار نسبت به تمام موجودات زنده اعم از انسانها، حیوانات، گیاهان و حتی حشرات میشود.
تلفظ
این واژه به صورت فتحة اول (اَ) و سکون هاء تلفظ میشود: اَهْیمْسا.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «عدم خشونت در آیین هندو»، «اصل بیآزاری در یوگا» یا «واژه سانسکریت به معنی صلحجویی»، کلمهٔ ۶ حرفی «اهیمسا» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال این مفهوم معادلهای دقیقی وجود دارد که رایجترین آنها Nonviolence است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، مفاهیم مربوط به نفی خشونت و آزار به این شکل برگردانده میشوند.
به فارسی
اگرچه اهیمسا ریشهٔ فارسی ندارد و یک وامواژهٔ اصطلاحی از زبانهای هندوآریایی کهن (سانسکریت) است، اما نزدیکترین و دقیقترین معادلهای معنایی آن در فرهنگ و ادبیات فارسی واژههایی همچون «بیآزاری»، «مهرورزی»، «صلحطلبی» و «مدارا» هستند.
نماد چیست
در آیین جینیسم، نماد رسمی اهیمسا یک دستِ باز به نشانهٔ ایست و دوستی است که در میان کف آن چرخ دارماچاکرا همراه با کلمهٔ اهیمسا نقش بسته و نشاندهندهٔ توقف خشونت است. در دنیای مدرن نیز، چهره و مبارزات مدنی ماهاتما گاندی به عنوان نماد عینی و سیاسیِ تحقق این مفهوم شناخته میشود.
معنی انگلیسی/خارجی
واژهٔ Ahimsa در متون فلسفی، یوگا، روانشناسی و علوم سیاسی سراسر جهان به همین صورت لاتین استفاده میشود. این واژه در زبان سانسکریت از پیشوند نفی -a (نا/عدم) و ریشهٔ فعل hiṃs (زدن، آسیب رساندن یا کشتن) پدید آمده و کاربرد جهانی آن اشاره به سبک زندگیِ عاری از صدمه زدن به محیط زیست و جانداران دارد.
جمعبندی و توضیح کامل اهیمسا
اهیمسا یکی از والاترین و بنیادیترین اصول اخلاقی در ادیان و فلسفههای هندی، به ویژه در آیینهای جینی، بودایی و هندو است. این مفهوم فراتر از یک صلحجویی ساده یا پرهیز از درگیری فیزیکی بوده و به عنوان یک شیوهٔ زندگی جامع شناخته میشود که در آن انسان متعهد میشود در سه سطحِ فکر، زبان و عمل، از هرگونه گزند و آسیب رساندن به تمامی مظاهر حیات (از انسانها گرفته تا حیوانات و گیاهان) خودداری کند.
در دنیای امروز، اهیمسا فراتر از مرزهای مذهبی رفته و به یک فلسفهٔ اخلاقی جهانی و زیستمحیطی تبدیل شده است؛ به طوری که رفتارهایی مانند گیاهخواری، حمایت از حقوق حیوانات، صلحطلبیِ سیاسی و حفاظت از طبیعت مستقیماً از روح این واژه سرچشمه میگیرند. این اصل به انسان معاصر یادآور میشود که آرامش درونی و صلح اجتماعی، تنها از مسیر احترام مطلق به حق حیات دیگر موجودات عبور میکند.