معنی
نتر در اصل یک مصدر عربی است که به معنای به سختی و درشتی کشیدن چیزی (مانند طناب، کمان یا جامه) به کار میرود. همچنین در متون لغوی به معانی دیگری چون تباه شدن، فاسد شدن و ضایع گردیدن کار، و نیز سخن درشت و خشمآلود گفتن اشاره دارد.
یعنی چه
این واژه زمانی به کار میرود که کاری یا چیزی با شدت، خشونت و بدون ملایمت انجام شود؛ چه در قالب کشیدن فیزیکی اجسام، چه در قالب زدن ضربه ناگهانی و چه در لحن سخن گفتن تند و آزاردهنده.
مترادف
واژههای فوق نزدیکترین معانی را به ابعاد مختلف کلمه نتر (کشش، تباهی و خشونت) دارند.
متضاد
این کلمات برخلاف مفهوم خشونت، کشش و خرابی موجود در نتر هستند.
هم خانواده
این واژهها از ریشه ثلاثی مجرد (ن - ت - ر) مشتق شدهاند.
ریشه
این واژه اصالت فارسی ندارد و یک مصدر عربی فصیح است که به متون فقهی، لغوی و کهن وارد شده است. معنای اصلی ریشه آن جذب شدید و کشیدن با خشونت است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، نتر به عنوان پاسخ برای طراحانی که به دنبال مصدرهای کهن عربی به معنای تباه شدن کار یا کشش شدید هستند، کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به متن و سیاق جمله، میتوان از معادلهای فوق در زبان انگلیسی استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل نتر
واژه «نتر» (به فتح نون و تاء) یک مصدر عربی کهن است که اصالت فارسی ندارد، اما در لغتنامههای بزرگ مانند دهخدا و متون فقهی قدیم به تفضیل معنا شده است. این کلمه بسته به بستر متن، سه لایه معنایی متمایز دارد: نخست به معنی فیزیکیِ کشیدن، ربودن یا جدا کردن چیزی با شدت، زور و خشونت؛ دوم به معنی انتزاعیِ تباه شدن، فاسد شدن و ضایع گردیدن یک کار؛ و سوم در حوزه کلام به معنی ادای سخن درشت، زشت و آمیخته با خشم.
در ادبیات روزمره و زبان عامیانه فارسی، این کلمه کاربرد فعلی ندارد و نباید آن را با واژه عامیانه «انتر» (به معنی میمون) یا واژه انگلیسی Nether (به معنی زیرین) اشتباه گرفت. بیشترین کاربرد تخصصی آن در متون دینی و فقهی در باب طهارت (به ویژه مفهوم استبراء و استنثار) است که به معنای دقت در پاکیزگی کامل آمده است.