دارالبوار یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل دارالبوار

اصطلاح قرآنی «دارالبوار» ترکیبی عربی به معنای سرای نابودی، خانهٔ هلاکت و جایگاه نیستی است. این واژه تنها یک‌بار در قرآن کریم (آیه ۲۸ سوره ابراهیم) به کار رفته است، جایی که خداوند از کسانی سخن می‌گوید که نعمت‌های الهی را به کفر تبدیل کردند و قوم خود را به سرای هلاکت درآوردند. در آیه بعد، قرآن بلافاصله این سرا را به «جهنم» معنا می‌کند؛ از این رو مفسران دارالبوار را همان دوزخ می‌دانند.

ریشه این واژه از ثلاثی مجرد «ب و ر» می‌آید که به معنای هلاک شدن، فاسد شدن یا بی‌رونق ماندن (مانند زمین بایر) است. علاوه بر معنای اخروی (جهنم)، برخی مفسران و روایات تاریخی (مانند کلام حضرت علی علیه‌السلام) این اصطلاح را به شکست و نابودی دنیویِ مستکبران و مشرکان، از جمله سران قریش در جنگ بدر، تعبیر کرده‌اند.

در ادبیات دینی و فرهنگ عامه، دارالبوار به عنوان یک نماد اخلاقی و تکوینی شناخته می‌شود؛ نمادی از عاقبت شومِ ناسپاسی، کفران نعمت، طغیانگری و سقوط جامعه به واسطه رهبران گمراه‌کننده که انسان را از مسیر حق منحرف کرده و به تباهی ابدی می‌رسانند.