یعنی چه
الاکرام مصدر باب افعال از ریشه عربی «ک-ر-م» است. این واژه به معنای بزرگ داشتن، نواختن، نیکی و احسان کردن و همچنین اعطای نعمت و عزت به دیگری بدون چشمداشت است.
تلفظ
این واژه با همزه وصل در ابتدا و سکون لام، و سپس همزه مکسور در بخش دوم به صورت «اَلْاِکْرام» تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای این واژه در جدول «الاکرام» است که دقیقاً ۷ حرف دارد. از دیگر پاسخهای احتمالی میتوان به تکریم یا بزرگداشت اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از واژههایی که مفهوم تکریم، بزرگداشت و بخشندگی را برسانند استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است و به عنوان مصدر در این زبان برای مفهوم گرامیداشت استفاده میشود.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این واژه شامل بزرگداشت، گرامیداشت، نواختن (به معنای لطف و نوازش کردن) و بخشندگی است.
در قرآن
در قرآن کریم این واژه به صورت معرفه و در ترکیب با صفت جلال به عنوان نامی از نامهای خداوند (ذو الجلال و الاکرام) در آیات سوره الرحمن آمده است که نشاندهنده صاحب شکوه بودن و بخشنده نعمت و عزت به بندگان است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و عرفانی، الاکرام مظهر و نماد بخشش بیکران، مهماننوازی خداوند و ارزش و کرامت والایی است که آفریدگار برای انسان قائل شده است.
جمعبندی و توضیح کامل الاکرام
واژه «الاکرام» یک واژه اصیل عربی از ریشه «ک-ر-م» است که به فرهنگ و زبان فارسی راه یافته است. این کلمه در لغت به معنای گرامی داشتن، تکریم، بزرگداشت و بخشش توأم با عزتبخشی است و متضاد مفاهیمی چون اهانت و تحقیر به شمار میرود.
بیشترین کاربرد این واژه در ادبیات دینی و قرآنی، به عنوان صفت جمال خداوند در ترکیب مشهور «ذوالجلال و الاکرام» ظاهر میشود. این مفهوم بیانگر آن است که پروردگار نه تنها دارای عظمت و شکوه (جلال) است، بلکه بندگان خود را نیز با لطف، رحمت و کرامت خود مینوازد و به آنها عزت میبخشد.