یعنی چه
بر اساس مستندات لغتنامهای، گوشاری اسم خاص جغرافیایی و قومی و نام شاخهای از تیرهٔ «عبدالوند هیهاوند» از طایفهٔ بزرگ «چهارلنگ بختیاری» است. همچنین در منابع کلاسیک به عنوان اسم عام ثبت نشده و احتمال دارد شکل محلی یا تغییریافتهٔ واژهٔ «گوشواره» باشد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [گُ / گو ش ا ر ی] یا به عبارتی Gūšārī (یا Gooshari) صورت میگیرد.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمهای ۶ حرفی است که به عنوان اعلام یا طایفهای از بختیاری شناخته میشود.
به انگلیسی
به دلیل اسم خاص بودن معادل معنایی مستقیم ندارد و نویسهگردانی میشود، اما اگر منظور گوشواره باشد معادل آن Earring است.
به عربی
برای نام طایفه از شکل نویسهگردانی استفاده میشود و در صورت فرض املای دیگر، قرط معادل آن است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای اشاره به واژهٔ احتمالی گوشواره از Küpe استفاده میشود.
به فارسی
برگردان یا معادل آن در فارسی معیار اشاره به یکی از تیرههای ایل بختیاری دارد یا در گفتار عامیانه به عنوان بدل واژه گوشواره به کار میرود.
نماد چیست
در وجه اول خود نمادی از پیوندهای ایلی و هویت قوم بختیاری است؛ اما اگر آن را ریشهیافته از واژه گوشواره بدانیم، در ادبیات فارسی نماد زیبایی، آراستگی، زنانگی و گاه مرتبهٔ اجتماعی است.
جمعبندی و توضیح کامل گوشاری
واژهٔ «گوشاری» در فرهنگهای لغت بزرگ فارسی مانند دهخدا به عنوان یک اسم عام معنایی ثبت نشده است، بلکه طبق کتابهای جغرافیای سیاسی و قومی، یک اسم خاص (اعلام) و نام شاخهای از تیرهٔ عبدالوند هیهاوند از طایفه بزرگ چهارلنگ بختیاری محسوب میشود.
از سوی دیگر، در بررسیهای واژهنامهای احتمال قوی وجود دارد که این کلمه در برخی گویشها یا تبادلات عامیانه، صورتِ دگرگونشده یا غلط گفتاری واژهٔ «گوشواره» یا «گوشوار» باشد که زیوری برای آویختن به گوش است.
بنابراین بسته به متن کاربرد، گوشاری یا به هویت ایلیاتی و عشایری بختیاری اشاره دارد و یا به عنوان بدلی از خانواده واژگانی گوشواره (شامل آویز، جُمکا و آویزه) تلقی میشود.