یعنی چه
لذاعة در لغت به مفهوم حالت تندی، تیز بودن و سوزش سطحی است. این کلمه هم برای توصیف طعمهای بسیار تند و ترش (که زبان را میسوزانند) و هم به صورت مجازی برای توصیف کلام، نقد یا شوخیهای نیشدار، تیز و آزاردهنده به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت لَذاعَة (با فتح لام و ذال) تلفظ میشود و مصدری عربی است.
در جدول
در مسابقات جدولی، این کلمه پنج حرفی به عنوان پاسخ برای راهنماهایی نظیر «تندی و سوزندگی کلام» یا «گزندگی» مطرح میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بعد طعم و مزه از Pungency و Acridity، و برای لحن و کلام تند از Causticness یا Sharpness استفاده میشود.
به عربی
واژه لذاعة خود ریشه عربی دارد و با کلماتی چون حدّة و لذع همپوشانی معنایی نزدیکی دارد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل گزندگی، تندی، تیزی و سوزندگی ملموس یا مجازی هستند.
در قرآن
خود واژه «لذاعة» یا مشتقات مستقیم ریشه «ل ذ ع» در متن قرآن ثبت نشده است، هرچند مفاهیم مشابه نظیر سخنان تند یا عذاب با کلمات دیگری بیان شدهاند.
جمعبندی و توضیح کامل لذاعة
واژه «لذاعة» یک اصطلاح لغوی ریشهدار در زبان عربی (از ماده ل ذ ع) است که به معنای سوزاندن سطحی، گزش، و ایجاد درد خفیف اما تیز به کار میرود. این واژه در زبان فارسی بیشتر کاربردی ادبی و تخصصی دارد و برای توصیف موقعیتهایی استفاده میشود که یک اثر تند و آزاردهنده، خواه در چشیدن یک طعم گس و فلفلی و خواه در شنیدن یک نقد کلامیِ نیشدار، به چشم میخورد.
در ادبیات و نمادشناسی، لذاعة مظهر کلام تلخ، شوخیهای گزنده و تازیانه سخن است؛ پدیدهای که در عین کوچک یا کوتاه بودن، اثر سوزش دراماتیک، عمیق و ماندگاری بر روح یا حس انسان بر جای میگذارد. متضادهای اصلی آن واژههایی چون ملایمت، نرمی و شیرینی هستند که نشاندهنده خروج از حالت تندی و ورود به فضای آرامش است.