یعنی چه
«بزرگتر» شکل صفت تفضیلی (comparative) از واژهٔ «بزرگ» است. این کلمه برای توصیف فرد یا چیزی به کار میرود که دارای اندازه، مقدار، حجم، یا درجهٔ بیشتری نسبت به چیز دیگر است. همچنین در روابط خانوادگی و اجتماعی به معنای ارشد، مسنتر و دارای سن و تجربهٔ بیشتر یا مقام والاتر نسبت به دیگران استفاده میشود.
مترادف
متضاد
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، اگر طراح به دنبال پاسخ صریح با تعداد حروف مشخص باشد، خود واژه «بزرگتر» دقیقاً ۶ حرف دارد. معادلهای دیگر آن مانند مهتر یا اکبر نیز بسته به تعداد خانهها کاربرد دارند.
به انگلیسی
به عربی
به ترکی
جمعبندی و توضیح کامل بزرگتر
واژه «بزرگتر» یک صفت تفضیلی اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب صفت ساده «بزرگ» و پسوند تفضیلی «-تر» ساخته شده است. ریشهٔ تاریخی این کلمه به زبان پارسی میانه (پهلوی) و واژه wuzurg بازمیگردد که سیر تکاملی خود را تا به امروز حفظ کرده است. این واژه نقشی کلیدی در مقایسههای کمی، کیفی و ابعادی در زبان روزمره و ادبیات دارد.
این کلمه علاوه بر دلالت بر ابعاد فیزیکی و مادی (مانند حجم یک شیء)، بار معنایی فرهنگی و اجتماعی عمیقی نیز به همراه دارد. در فرهنگ ایرانی، بزرگتر بودن نشانه و نمادی از پختگی، خرد، ارجحیت، سرپرستی و تجارب ارزشمند زندگی است؛ به همین دلیل احترام به بزرگترها همواره به عنوان یک ارزش اخلاقی برجسته توصیه میشود.
اگرچه این واژه به صورت مستقیم در متون عربی مانند قرآن کریم وجود ندارد، اما مفاهیم معادل آن یعنی «أکبر» و «أعظم» کاربرد بسیار گستردهای در معارف اسلامی دارند که نمونه بارز آن در ذکر «الله اکبر» به معنی خدا بزرگتر از آن است که وصف شود، مشهود است.