معنی
«زرین» صفت نسبی از ریشهٔ «زر» به معنی طلا است و به معنای طلایی، از جنس طلا، مانند طلا یا طلاگون به کار میرود. هر چیزی که درخشان، گرانبها و ارزشمند باشد را نیز زرین میگویند.
یعنی چه
این واژه در لغت به معنای ساختهشده از زر یا منسوب به زر است. در مفهوم کنایی و کاربردی، به هر امر، دوره یا شیء بسیار باارزش، باشکوه و درخشانی (مانند دوران زرین یا قلم زرین) اطلاق میشود که نشاندهنده اوج شکوفایی است.
مترادف
واژههای هممعنی که بر رنگ، جنس یا ارزش طلایی دلالت دارند.
متضاد
واژههایی که نشاندهنده جنسهای دیگر یا مواد کمارزشتر در مقایسه با طلا هستند.
هم خانواده
واژگانی که همگی از ریشه پارسی «زر» به معنی طلا مشتق شدهاند.
ریشه
ریشه این واژه کاملاً ایرانی و پارسی است. در زبان اوستایی به صورت «زَئیری» (zairi) به معنی زرد یا طلا و در زبان پهلوی (فارسی میانه) به صورت «زرین» (zarren) به کار میرفته است که از ترکیب «زر» (gold) و پسوند صفتساز «ـین» ساخته شده است.
در جدول
کلمه «زرین» در حل جدولهای متقاطع به عنوان پاسخ برای راهنمای «طلایی» یا «از جنس طلا» با ۴ حرف کاربرد دارد.
به انگلیسی
معادلهای زبان انگلیسی برای توصیف اشیاء طلاییرنگ یا ساختهشده از طلا.
به عربی
معادل مستقیم عربی برای واژه زرین که از ریشه «ذهب» به معنی طلا گرفته شده است. در قرآن نیز مشتقات ذهب برای توصیف ظرفها و زینتهای بهشتیان آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل زرین
واژه «زرین» یکی از اصیلترین و زیباترین واژههای زبان فارسی است که ریشه در دوران اوستایی و پهلوی دارد. این کلمه که از ترکیب واژه «زر» به معنای طلا و پسوند صفتساز «ـین» شکل گرفته، در درجه اول بر هر آنچه از جنس طلا ساخته شده یا رنگ و درخشش طلا را دارد دلالت میکند.
در پهنه ادبیات و فرهنگ عامه فارسی، زرین فراتر از یک رنگ یا جنس، به نمادی از شکوه، اصالت، ثروت و پاکی بیزوال تبدیل شده است. اصطلاحاتی چون «دوران زرین» به معنای عصر شکوفایی و کمال، یا «قلم زرین» نشاندهنده ارزش و ارجمندی والای مفاهیم در ذهن ایرانیان است.
گرچه خود این کلمه فارسی در متن قرآن کریم به چشم نمیخورد، اما معادل عربی آن یعنی «ذهب» در توصیف زیباییها و ظرفهای بهشتیان بارها استفاده شده است. این واژه در حل جدول نیز به عنوان یک پاسخ کلیدی چهار حرفی برای توصیف پدیدههای گرانبها کاربرد فراوان دارد.