یعنی چه
مجازات در لغت به معنی پاداش یا سزای عمل (اعم از نیکی و بدی) است؛ اما در عرف امروز و اصطلاح حقوقی، به تنبیه، کیفر و مشقتی گفته میشود که قانونگذار برای ارتکاب جرم تعیین میکند تا نظم جامعه حفظ شود.
مترادف
این واژهها در متون حقوقی و ادبی به عنوان جایگزینهای معنایی مجازات به کار میروند.
متضاد
در کاربرد امروزی، مفاهیمی که در نقطه مقابل تنبیه و کیفر قرار میگیرند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه مجازات به عنوان پاسخ یک پرسش ۶ حرفی مطرح میشود.
به انگلیسی
رایجترین معادلهای بینالمللی برای مفاهیم حقوقی و عمومی تنبیه و کیفر.
به عربی
واژههای همریشه و کاربردی در زبان عربی برای رساندن مفهوم کیفر.
جمعبندی و توضیح کامل مجازات
واژه مجازات ریشه در زبان عربی (مصدر باب مفاعله از جزی) دارد و در اصل به معنای تلافی و دادن سزای عمل (چه خوب و چه بد) است. با این حال، در سیر تحول زبانی و بهویژه در ادبیات حقوقی معاصر، معنای آن منحصر به واکنشهای تنبیهی و کیفری در برابر جرم و قانونشکنی شده است.
در نظامهای حقوقی و نمادشناسی فرهنگی، مجازات معمولاً با مظاهری همچون ترازوی عدالت (مظهر برابری جرم و کیفر)، شمشیر (قدرت اجرای قانون) یا چکش قاضی شناخته میشود. هدف از وضع آن، اصلاح فرد خاطی، ایجاد بازدارندگی در جامعه و برقراری مجدد نظم و عدالت است.
در مفاهیم دینی و قرآنی نیز اگرچه خود کلمه مجازات به این شکل مصدری به کار نرفته، اما ریشه آن در قالب واژههایی مانند «جزاء» و مفاهیمی چون حدود، قصاص و تعزیرات به دفعات برای تبیین پیامد رفتارهای انسان مطرح شده است.