معنی
واژه شایسته به معنای دارا بودن لیاقت، کفایت و ارزش برای جایگاه یا کاری خاص است. این کلمه صفت مفعولی از مصدر فارسی «شایستن» به معنی لایق و روا بودن است و ریشه در پارسی میانه دارد.
یعنی چه
عبارت شایسته به فرد، رفتار یا پدیدهای اطلاق میشود که مطابق با شأن، موقعیت یا فضیلتهای اخلاقی و انسانی باشد و دربردارنده کیفیت لازم ارزیابی شود.
مترادف
مترادفهای این واژه همگی بر مفاهیم صلاحیت، متناسب بودن، ارزشمندی اخلاقی و داشتن شایستگی دلالت دارند.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه شایسته به عنوان پاسخ برای راهنماهای لایق، سزاوار یا درخور کاربرد دارد و دقیقاً دارای ۶ حرف است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی کلمه شایسته بر حسب متن و کاربرد شامل واژگانی چون Worthy و Eligible هستند.
به عربی
در زبان عربی واژههای جدیر، لائق و مؤهل دقیقترین برگردانها برای مفهوم شایسته هستند.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای بیان مفهوم شایسته و درخور از کلمات Layık یا واژه Saygıdeğer استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل شایسته
واژه «شایسته» از اصیلترین کلمات زبان فارسی است که ریشه در مصدر «شایستن» دارد و مفهوم عمیقی از لیاقت، کفایت و تناسب را با خود حمل میکند. این کلمه نه تنها در زبان روزمره و ادبیات فارسی نمادی از فضیلت، عقل و صلاحیت است، بلکه در متون دینی و ترجمههای قرآنی نیز به عنوان معادل کلیدی مفاهیمی چون «عمل صالح» و «شایستهسالاری» (سپردن امانات به اهل آن) شناخته میشود.
در مجموع، شایسته کلمهای است که بار معنایی مثبتی دارد و در کاربردهای مختلف از توصیف یک فرد کارآمد تا کارهای پسندیده و رفتارهای درخور تحسین به کار میرود. این واژه با دارا بودن ۶ حرف، یکی از پاسخهای پرکاربرد در جدولهای کلمات متقاطع برای راهنماهایی مثل لایق و سزاوار به شمار میآید.